سوئیت ادلین (فیلم ۱۹۲۶)

Sweet Adeline (1926 film)
📅 22 خرداد 1405 📄 254 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

سوئیت ادلین، کمدی صامت آمریکایی سال ۱۹۲۶ به کارگردانی جروم استورم، داستان مردی ساده و خوش‌صداست که میان زورگویی برادر و عشق به آدلین، راهی برای دیده‌شدن پیدا می‌کند.

سوئیت ادلین فیلمی صامت و کمدی از سال ۱۹۲۶ است که در سینمای آمریکا ساخته شد. کارگردانی این اثر را جروم استورم بر عهده داشت و چارلز ری و گرترود المستد نقش‌های اصلی آن را بازی کردند.

داستان فیلم

بن ویلسون، پسر ساده‌دل و زحمتکش خانواده، بیشتر کارهای خانه را انجام می‌دهد و برادر بزرگ‌ترش بیل مدام او را تحقیر می‌کند. تنها مایه دلگرمی بن، صدای تنور خوش و قدرتمند اوست.

وقتی آدلین به تازگی به روستای آن‌ها می‌آید، بن به او علاقه‌مند می‌شود؛ اما بیل نیز دل‌بسته آدلین می‌شود و به رقیب عشقی برادرش تبدیل می‌گردد.

بن با اجرای ترانه «سوئیت ادلین» میان اهالی محل محبوب می‌شود. سپس بیل فرصتی برای او فراهم می‌کند تا در کاباره‌ای در شیکاگو بخواند. بن در لحظه اول دستپاچه می‌شود، اما دوباره به خود مسلط می‌گردد و اجرایی گرم ارائه می‌دهد. استقبال مخاطبان از او چنان است که رویای موفقیتش به حقیقت می‌پیوندد و در نهایت مهر آدلین را به دست می‌آورد.

بازیگران

  • چارلز ری در نقش بن ویلسون
  • گرترود المستد در نقش آدلین
  • جک روب کلیفورد در نقش بیل ویلسون
  • جی. پی. لاکنی در نقش پدر ویلسون
  • سیبل جانسون در نقش زن تپل
  • گرترود شورت در نقش رقصنده کاباره
  • آیدا لوئیس در نقش مادر ویلسون
  • لیلیان لیتن در نقش مادر آدلین

درباره اثر

سوئیت ادلین نمونه‌ای از کمدی‌های صامت آمریکایی دهه ۱۹۲۰ است که موفقیت قهرمانش را نه با ثروت یا جایگاه اجتماعی، بلکه با استعداد، پشتکار و لحظه‌ای جسارت در صحنه اجرا رقم می‌زند. سادگی داستان، فضایی روستایی و تضاد میان دو برادر، جذابیت اصلی فیلم را شکل می‌دهند.

منابع و کتاب‌شناسی

کنت وایت ماندن، The American Film Institute Catalog of Motion Pictures Produced in the United States، بخش ۱، انتشارات دانشگاه کالیفرنیا، ۱۹۹۷.

جمع‌بندی

این فیلم با تکیه بر تضاد میان تحقیر خانوادگی، رقابت عاشقانه و رویای موفقیت، تصویری ساده اما تأثیرگذار از سینمای کمدی صامت دهه ۱۹۲۰ ارائه می‌دهد. بازی چارلز ری در نقش بن ویلسون و استفاده از ترانه «سوئیت ادلین»، شخصیت اصلی را به نمادی از امید و استعدادی نهفته تبدیل می‌کند.