زندگی و تحصیلات اولیه
استوارت فرانکلین فلدمن (۲۰ ژانویه ۱۹۳۷ – ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۰)، لابیگر و فعال اجتماعی آمریکایی بود که در دولتهای جان اف. کندی، لیندون بی. جانسون و ریچارد نیکسون فعالیت کرد. او در سال ۱۹۷۸ به همراه بابی مولر، سازمانی را پایهگذاری کرد که بعدها به کهنهسربازان ویتنام آمریکا تبدیل شد. فلدمن سالها مدافع آگاهی بیشتر نسبت به نیازهای کهنهسربازان بود و تلاش میکرد تا آموزش، مراقبتهای بهداشتی و فرصتهای شغلی بهتری برای آنان فراهم کند.
فلدمن در ۲۰ ژانویه ۱۹۳۷ در فیلادلفیا به دنیا آمد و در سال ۱۹۵۴ از دبیرستان چلتنهام فارغالتحصیل شد. او در سال ۱۹۵۸ مدرک کارشناسی خود را با رشته اقتصاد از دانشگاه پنسیلوانیا دریافت کرد و در ۱۹۶۱ موفق به اخذ مدرک حقوق از دانشکده حقوق همین دانشگاه گردید. فلدمن راهی واشینگتن دیسی شد و در کمیسیون بورس و اوراق بهادار، کمیسیون منطقه آپالاچی و وزارت حملونقل مشغول به کار شد. او در دهه ۱۹۷۰ از دولت فدرال جدا شد و پست لابیگری را در کنفرانس شهرداران ایالات متحده پذیرفت.
حمایت خستگیناپذیر از کهنهسربازان
فلدمن با دیدن کهنهسربازان بازگشته از جنگ ویتنام، متوجه شد بسیاری از آنان بیکارند و مهارتهای لازم برای کار را ندارند. او برای سه برابر شدن مزایای آموزشی هر کهنهسرباز بر اساس قانون سربازان بازگشته (G.I. Bill) لابی کرد و مزایای ماهانه را از ۱۰۰ به ۳۰۰ دلار افزایش داد. تلاشهای او به راهاندازی ۱۰۰۰ مرکز مشاوره کهنهسربازان در کالجهای سراسر کشور انجامید؛ کالجها و دانشگاههایی که کهنهسربازان را ثبتنام کرده و به یافتن شغل کمک میکردند، پاداش نقدی دریافت میکردند. فلدمن در سال ۱۹۷۰ با باب هوپ، مجموعه «امید برای آموزش» را شکل داد؛ تلاشی که منجر به ثبتنام ۵۰ هزار سرباز برای دریافت مزایای قانون سربازان بازگشته در تور کریسمس این هنرمند شد. فلدمن در سال ۱۹۷۸ به همراه بابی مولر، کهنهسربازی که در جریان خدمت در ویتنام فلج شده بود، سازمان کهنهسربازان ویتنام آمریکا را تأسیس کرد.
مقالهای در سال ۱۹۷۷ در مجله فورچن بیان داشت که او «به تنهایی... میلیاردها دلار برای برنامههای کهنهسربازان به دست آورد». جرالد نیکوسیا در کتاب خود در سال ۲۰۰۱ روایت میکند که وقتی فلدمن برای شهادت پیش کمیته امور کهنهسربازان مجلس نمایندگان آمریکا رفت، یکی از کارمندان زمزمه کرد که «آخرین باری که اینجا بودی، یک میلیارد دلار برایمان هزینه داشتی».
فلدمن در جلب توجه فیلیپ ال. گایلین، سردبیر سرمقاله واشینگتن پست، و کلم مککارتی، ستوننویس این روزنامه به وضعیت اسفناک نیروهای خدمتکرده بازگشته موفق بود. گایلین، مککارتی و دیگر نویسندگان صفحات نظرات واشینگتن پست، بیش از ۳۰ ستون و سرمقاله نوشتند و دولت را تحت فشار گذاشتند تا مراقبت بهتری از نیروهای بازگشته به عمل آورد.
مککارتی میگوید: «برای استوارت فلدمن، کسانی که واقعاً کهنهسربازان ویتنام را تحقیر میکردند، معترضان ضدجنگ گاهبهگاه نبودند؛ بلکه اعضای کنگره بودند که آنان را به جنگ فرستادند و سپس وقتی با نیاز مبرم به مراقبتهای بهداشتی و آموزش بازگشتند، عمداً روی آنان بستند. حمایت او از نادرترین نوع در واشینگتن بود: بیامان، آگاهانه و انسانی. اگر مدالی برای شجاعت در دفاع از حقوق کهنهسربازان وجود داشت، استو فلدمن قطعاً آن را کسب میکرد.»
تأسیس مرکز قانون اساسی ملی
در دهههای ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، او با پشتکار فراوان برای تأسیس موزهای در فیلادلفیا تلاش کرد که بازدیدکنندگان را با قانون اساسی ایالات متحده آشنا سازد. این تلاشها در نهایت به تأسیس مرکز قانون اساسی ملی در سال ۲۰۰۳، در نزدیکی زنگ آزادی و تالار استقلال منجر شد. در مقالهای که اندکی پیش از افتتاح این مرکز منتشر شد، روزنامه فیلادلفیا دیلینیوز از اینکه اعتباری به فلدمن داده نمیشود ابراز تأسف کرد و خاطرنشان ساخت که پیشنهاد او در سال ۱۹۸۴ «برای شکلگیری این مرکز بنیادین بود».
مرکز قانون اساسی ملی در سال ۲۰۰۳، دو بلوک دورتر از زنگ آزادی و تالار استقلال افتتاح شد. فلدمن که در تأمین میلیونها دلار اعتبارات کنگره برای این موزه نقش داشت، به مدت ۱۷ سال عضو هیئت مدیره آن بود.
یادبود مارتین لوتر کینگ
او همچنین لابی تأسیس بنایی به یاد مارتین لوتر کینگ جونیور در مال ملی را بر عهده داشت و تصور میکرد متن سخنرانی ۱۹۶۳ «من یک رؤیا دارم» روی آن حک شود. در سال ۱۹۹۸، کمیسیون برنامهریزی پایتخت ملی، بنای یادبود مارتین لوتر کینگ جونیور را تأیید کرد که نهایتاً در سال ۲۰۱۱ در پارک وست پوتوماک، در مجاورت مال ملی تکمیل شد.
فلدمن، ساکن مرکز شهر فیلادلفیا، در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۰ در سن ۷۳ سالگی بر اثر عوارض مالتیپل میلوم در بیمارستان دانشگاه پنسیلوانیا درگذشت.