امپایر کراس‌بیل؛ کشتی باری که در اعماق اقیانوس آرام گرفتار شد

SS Empire Crossbill
📅 2 تیر 1405 📄 495 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

کشتی باری امپایر کراس‌بیل (Empire Crossbill) که پیش‌تر وست آمارگوسا نام داشت، در سال ۱۹۱۹ ساخته شد. این کشتی در جریان جنگ جهانی دوم و در سپتامبر ۱۹۴۱، هنگام حمل محموله‌های فولاد و مهمات در کاروان SC 42، با اصابت اژدر زیردریایی آلمانی در اقیانوس اطلس غرق شد و تمامی سرنشینان آن جان باختند.

معرفی کشتی امپایر کراس‌بیل

امپایر کراس‌بیل (Empire Crossbill) یک کشتی باری از نوع Design 1013 بود که در سال ۱۹۱۹ توسط شرکت کشتی‌سازی و تعمیرگاه خشک لس‌آنجلس در سن‌پدروی کالیفرنیا ساخته شد. این کشتی در ابتدا برای هیئت کشتیرانی ایالات متحده (USSB) به آب انداخته شد. در سال ۱۹۳۷، مالکیت آن به کمیسیون کشتیرانی ایالات متحده (USMC) و سپس در سال ۱۹۴۱ به وزارت حمل‌ونقل بریتانیا (MoT) منتقل شد. سرانجام این کشتی در ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۱، هنگام خدمت در کاروان SC 42، در اقیانوس اطلس هدف اژدر قرار گرفت و به قعر океان رفت.

مشخصات فنی و ساختار کشتی

ساخت این کشتی در سال ۱۹۱۹ در کارخانه لس‌آنجلس با شماره ساخت ۱۱ به پایان رسید. وزن خالص آن ۶۸۰۰ تن بود. نیروی محرکه امپایر کراس‌بیل، یک موتور بخار سه‌مرحله‌ای با قدرت ۳۵۹ اسب بخار بود که توسط همان شرکت سازنده در کالیفرنیا تولید شده بود.

تاریخچه خدمت و تغییر مالکیت

کشتی در ابتدا با نام وست آمارگوسا (West Amargosa) برای هیئت کشتیرانی ایالات متحده ساخته شد و در مارس ۱۹۱۹ آماده بهره‌برداری گردید. این کشتی با شماره رسمی ۲۱۷۶۳۱ و کد شناسایی LQBW ثبت شد. تا سال ۱۹۲۱، شرکت United American Lines این کشتی را اجاره کرد و در مسیر پلیموث – جبل‌الطارق – تونس – نیویورک به کار گرفت. در سال ۱۹۳۴ کد شناسایی آن به KLCP تغییر یافت و سه سال بعد، به کمیسیون کشتیرانی منتقل شد و در ناوگان ذخیره به سر برد.

در سال ۱۹۴۰، وست آمارگوسا به وزارت حمل‌ونقل بریتانیا واگذار شد. مدیریت آن ابتدا بر عهده شرکت Sir W. Reardon Smith & Sons بود، اما بعداً به جان موریسون در نیوکاسل منتقل گردید. این کشتی قرار بود به کاروان HX 119 بپیوندد که از هالیفاکس به لیورپول می‌رفت، اما در نهایت به کاروان SC 28 پیوست و مقصدش به وست هارتلپول تغییر کرد. پس از توقف در کلاید، به کاروان WN 228 ملحق شد و به مقصد متیل رسید.

تغییر نام و مأموریت‌های جدید

با تغییر مالکیت، نام کشتی به امپایر کراس‌بیل تغییر یافت. شماره رسمی بریتانیا ۱۶۸۱۷۷ و کد MLNP به آن اختصاص داده شد و بندر ثبت آن لندن تعیین گردید. در اوایل تابستان ۱۹۴۱، این کشتی سفرهای کوتاهی بین میدلزبورو و تاین داشت. سپس در ماه ژوئن به کاروان EC 31 پیوست و راهی لوخ اوئه شد. اندکی بعد، در کاروان OB 334 از لیورپول به هالیفاکس رفت و در سنت جانز از کاروان جدا شد تا به فیلادلفیا برسد.

سفر نهایی و غرق شدن

امپایر کراس‌بیل در ۲۲ اوت ۱۹۴۱ فیلادلفیا را به مقصد هالیفاکس ترک کرد و از آنجا به سیدنی در کیپ برتون رفت. این کشتی به عنوان عضوی از کاروان SC 42 در ۳۰ اوت ۱۹۴۱ از سیدنی عزیمت کرد تا در ۱۵ سپتامبر به لیورپول برسد. گزارش‌ها حاکی از آن است که کشتی ۶۶۸۶ تن فولاد و ۴ تن کالای امدادی حمل می‌کرد، هرچند منابع دیگری بارگیری مهمات را نیز تأیید می‌کنند.

در ساعت ۰۳:۱۱ به وقت گرینویچ در ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۱، امپایر کراس‌بیل با اصابت اژدر زیردریایی آلمانی در اقیانوس اطلس غرق شد. تمامی ۳۸ ملوان، ۱۰ توپچی و تنها مسافر این کشتی جان باختند.

امروزه نام تمامی کسانی که در این فاجعه جان باختند، بر دیوار یادبود تاور هیل در لندن به عنوان افتخاری جاودانه حک شده است.

جمع‌بندی

سرنوشت امپایر کراس‌بیل نمادی از خطرات و سختی‌های بی‌رحمانه ناوبری تجاری در دوران جنگ جهانی دوم است. غرق شدن ناگهانی این کشتی و مرگ تمامی ۴۹ سرنشین آن، فاجعه‌ای تلخ را در تاریخ دریانوردی ثبت کرد. امروزه نام این قربانیان بر دیوار یادبود تاور هیل لندن حک شده تا یادشان زنده بماند.