سندراکتسیون کراکوف عملیاتی آلمانی در آغاز جنگ جهانی دوم بود که با هدف سرکوب نخبگان دانشگاهی لهستان، بهویژه در کراکوف، اجرا شد. این عملیات بخشی از طرح گستردهتر اینتلیگنتساکتسیون بود که هدف آن نابودی نخبگان فکری لهستان، بهویژه در مراکزی مانند کراکوف، بود که آلمان قصد داشت آنها را به مراکز فرهنگی آلمانی تبدیل کند.
در ۶ نوامبر ۱۹۳۹، پس از دعوت به ظاهری برای شرکت در سخنرانی درباره برنامههای آموزشی آلمان، ۱۸۴ استاد و دانشمند از دانشگاههای مختلف، از جمله دانشگاه یاگیلونیا، دستگیر و به اردوگاههای کار اجباری فرستاده شدند. این افراد ابتدا به زندان مونتلوپیچ و سپس به اردوگاههای زاکسنهاوزن و داخائو منتقل شدند.
پیامدهای عملیات
با وجود اعتراضات بینالمللی، بسیاری از استادان مسنتر پس از چند ماه آزاد شدند، اما ۱۲ نفر در اردوگاه جان باختند. سه استاد یهودی نیز جدا شده و بعدها کشته شدند. با این حال، استادان باقیمانده در سال ۱۹۴۲ دانشگاه زیرزمینی را تأسیس کردند که کارول وویتیلا، پاپ آینده، از دانشجویان آن بود.
امروز، سندراکتسیون کراکوف با مراسم سالانه و نصب پلاک یادبود در مقابل ساختمان کالج نووم در کراکوف گرامی داشته میشود.