سینکینها شخصیتهای تکرارشوندهای هستند که بهویژه در نمایشهای قرون وسطی، بهخصوص نمایشهای اخلاقی، حضور دارند. این شخصیتها معمولاً بهصورت جفت ظاهر میشوند و با رفتارهای فریبکارانه و شیطنتآمیز، تأثیر منفی بر شخصیت اصلی داستان میگذارند.
واژهی سینکین از زبان هلندی گرفته شده و در سال ۱۶۰۴ میلادی، معانی «حس» یا «معنا» را میرسانده است. در نمایشهای ردرایکر هلندی قرن شانزدهم، سینکین به شخصیت نمادی یا استعاری در «اسپل فان سین» (نمایش معنا) اشاره دارد که بهصورت استعاری، استدلالهایی دربارهی مسائل اخلاقی، ایدئولوژیک، سیاسی یا مذهبی را مطرح میکند.
همانند دلقک با توپ خود، سینکینها نقشی مشابه شیطان در نمایشهای قرون وسطی ایفا میکردند. آنها با لباس، رفتار و گفتار خود، نمونههایی از حماقت را به نمایش میگذاشتند. سینکینها شخصیتهای استعاری هستند که با وسوسهی شخصیت اصلی، مخاطب را دربارهی حماقت آگاه میکنند. در واقع، سینکینها اغلب به رفتار عقلانی (مانند توبه و رستگاری) اشاره میکنند، در حالی که خود بهصورت احمقانه عمل میکنند.