آرانای SgrS و نقش آن در استرس گلوکز-فسفات
آرانای SgrS (مرتبط با انتقال قند) یک آرانای کوچک ۲۲۷ نوکلئوتیدی است که در باکتری اشریشیا کلی در شرایط استرس گلوکز-فسفات فعال میشود. این استرس با تجمع داخلی گلوکز-۶-فسفات مرتبط است. SgrS با جفتشدن با پیامرسان ptsG (کدکننده انتقالدهنده گلوکز) باعث تخریب آن به کمک آنزیم RNase E میشود. این فرایند به حضور پروتئین Hfq به عنوان یک شپرون آرانای نیاز دارد.
نکته جالب اینجاست که SgrS نه تنها یک آرانای تنظیمکننده است، بلکه کدکننده یک پپتید ۴۳ آمینو اسیدی به نام SgrT نیز میباشد. این پپتید با جلوگیری از جذب گلوکز، به سلولها در بهبود از استرس کمک میکند، بدون اینکه بر سطوح ptsG تأثیر بگذارد.
کشف و مطالعات مقایسهای
SgrS ابتدا در اشریشیا کلی کشف شد، اما همولوگهای آن در باکتریهای دیگر مانند سالمونلا انتریکا نیز یافت شدهاند. با استفاده از روشهای ژنومیک مقایسهای، هدف دیگری به نام ptsI برای SgrS پیشبینی و به طور آزمایشگاهی تأیید شده است.