ساکست롬با، سازی بادی برنجی با شیرهای پیستونی، حدود سال ۱۸۴۴ توسط آدولف ساکس اختراع شد. این ساز برای گروههای موسیقی سوارکار ارتش فرانسه طراحی شد و احتمالاً جایگزین شیپور فرانسوی شد. خانواده ساکست롬با شامل سازهای نیمهلولهای با نتهای مختلف بود.
با وجود اینکه استفاده از آن در ارتش فرانسه از سال ۱۸۶۷ متوقف شد، تولید آن تا اوایل قرن بیستم ادامه یافت و گاه در اپراها استفاده میشد. ساکست롬با اغلب با ساکسهورن اشتباه گرفته میشود، اما تفاوتهایی در طراحی و صدا دارد.
تاریخچه
آدولف ساکس ساکست롬با را در کارگاه خود در پاریس در دهه ۱۸۴۰ اختراع کرد. در ۱۳ اکتبر ۱۸۴۵، او برای یک خانواده از سازهای سیلندری به نام ساکست롬با درخواست ثبت اختراع داد. این سازها با شیرهای پیستونی امکان تغییر نتها را فراهم میکردند.
ویژگیهای فنی
ساکست롬با دارای دهانه فنجانی و لوله مخروطی بود. صداي آن ترکیبی از شیپور و بوق بود، اما کمتر خشن و کمتر تیز. این ساز در هفت اندازه مختلف تولید میشد: سوپرانو، سوپرامینو، آلتو، تنور، باس، باس پایین و کنتراباس.
ساکست롬با سازی نوین اختراع شده توسط آدولف ساکس است. این ساز از برنج ساخته شده و مجهز به شیرهای پیستونی است. صداي آن شبیه ساکسهورن و شیپور است، اما کمتر تیره و کمتر تیز.