سن روکه د کومباسا (معروف به سن روکه) شهری کوچک در منطقه سن مارتین پرو است که حدود ۴۵ دقیقه با شهر تاراپوتو فاصله دارد. این شهر در دل جنگلهای آمازون قرار گرفته و خانه جامعهای کوچک از کشاورزان است. سن روکه در نزدیکی سرچشمه رودخانه کومباسا و در مجاورت منطقه حفاظتشده کوردیلرا اسکالرا واقع شده است. طبیعت بکر اطراف این شهر، هر آخر هفته ساکنان تاراپوتو را برای شنا و استراحت در کنار رودخانه جذب میکند.
تاریخ
در سال ۱۸۷۵، خانوادهای از شهر لاماس، پرو، این شهر را به نام سنت روک، قدیس کاتولیک، نامگذاری کردند. اگرچه این شهر از اواسط قرن هجدهم به طور رسمی وجود داشته، شواهد باستانشناسی نشان میدهد که این منطقه از دوران باستان سکونت داشته است. ساکنان اولیه به دلیل فراوانی ماهی و حیات وحش در کوههای کوردیلرا اسکالرا به این منطقه جذب شدند. از جمله ساکنان اولیه میتوان به قبایل تانانتا و آماسیفوئن اشاره کرد. در قرن بیستم، چندین خانواده مستیزو از لاماس به این منطقه مهاجرت کردند و به کشاورزی پرداختند. بسیاری از این خانوادهها همچنان در سن روکه زندگی میکنند و نقش اساسی در شکلگیری شهر امروزی داشتهاند.
محل اصلی شهر در ابتدا در کنار رودخانه، معروف به پامپا، ساخته شد. اما در سال ۱۹۱۰، سیل ویرانگری شهر را درنوردید و جان بسیاری را گرفت. این حادثه باعث شد ساکنان باقیمانده شهر را به نقاط بالاتر کوه منتقل کنند. امروزه پامپا به عنوان منطقه تفریحی مورد استفاده قرار میگیرد.
جغرافیا
سن روکه در ارتفاع ۸۳۰ متری از سطح دریا قرار دارد. آب و هوای این شهر معتدل است با میانگین دما ۲۲ درجه سانتیگراد. حداکثر دما در روز ممکن است به ۳۰ درجه برسد، در حالی که شبها معمولاً خنکتر است و دما بین ۱۵ تا ۲۰ درجه نوسان دارد. بارندگی سالانه ۸۴۱ میلیمتر است و فصل اصلی بارندگی از ژانویه تا اواسط مارس است، اما بارش باران در تمام طول سال معمول است.
گیاهان و جانوران
منطقه سن مارتین به طور کلی به دلیل اورکیدههای خود شناخته شده است. در سن روکه میتوان گونههای مختلفی از اورکیده مانند اسکوتیکاریا سالسیانا، اونسیدیوم هترانتا و سوب رالیا ستیگرا را یافت. همچنین گیاهان دارویی سنتی مانند آچی کوریس، اژه (فیکوس اینسیپیدا)، اورتیگا، یبربا مورا و پامپورگانو توسط برخی از ساکنان برای درمان بیماریها استفاده میشود.
به دلیل جمعیت کم انسانی و نزدیکی به منطقه حفاظتشده، سن روکه و اطراف آن خانه انواع پروانهها، پرندگان، خزندگان و پستانداران گرمسیری است. از جمله این جانوران میتوان به پروانههای هلیکونوس، پاریدس، کالیگو، مورفو و هراکلیدس، پرندگانی مانند میوزتتس سیمیلیس، ترائوپیس اپیسکوپوس و خزندگانی مانند مار بوای اسمرالدا و ایگوانا اشاره کرد.
فرهنگ
کاتولیسیسم تا سال ۱۹۳۰ دین غالب در سن روکه بود، اما با ورود کلیساهای ادونتیست و انجیلی، تنوع مذهبی در این شهر افزایش یافت. همچنین، هوامانواسی اشرام، مرکزی برای پزشکی سنتی و آموزش یوگا در این شهر وجود دارد.
جشن روز حامی شهر، سنت روک، هر ساله از ۲۷ تا ۳۱ ژوئیه برگزار میشود. در این جشن، فعالیتهای فرهنگی و ورزشی برگزار میشود، اما مراسم مذهبی چندانی وجود ندارد. از سال ۲۰۱۰، یک شرکت خصوصی ماراتنی سالانه در اوایل نوامبر برگزار میکند که از سن روکه شروع و پایان مییابد. این رویداد دوندگان از سراسر پرو را جذب میکند و ساکنان شهر بازار کشاورزان، جشنواره پان و فروش غذا و نوشیدنی را برگزار میکنند.
اقتصاد
اقتصاد سن روکه عمدتاً بر پایه کشاورزی است. کشاورزان عمدتاً به کشت نارگیل، قهوه، یوکا، موز، بادام زمینی، برنج و ذرت میپردازند. محصولات دیگر شامل انواع میوههای گرمسیری، سبزیجات و گیاهان وحشی است. در سالهای اخیر، سن روکه در دو پروژه گردشگری منطقهای مشارکت داشته و بخش گردشگری فرهنگی و اکوتوریسم آن در حال رشد است.
گردشگری
پامپا، محل اصلی شهر، امروزه به عنوان اصلیترین منطقه تفریحی سن روکه شناخته میشود. این منطقه که در امتداد رودخانه کومباسا کشیده شده، دارای زمین فوتبال، پان، پارک بازی و باغ شهرداری است. در این منطقه، ساکنان نیمکتها و کلبههای کوچک نخل را در میان درختان برای استراحت بازدیدکنندگان کنار رودخانه قرار دادهاند. در انتهای پامپا، ل مزونا، سکوی پرشی ۷ متری بر فراز استخر طبیعی رودخانه با عمق ۸ متر وجود دارد. فراتر از این نقطه، ایسلا د آمور، جزیرهای در رودخانه با افسانههای محلی، و آبشار کوچک میشکیویکو قرار دارد.