رابرت جاسلین، اولین ارل رودن
رابرت جاسلین، اولین ارل رودن (تعمید یافته در ۳۱ ژوئیه ۱۷۳۱ – درگذشته در ۲۱ ژوئن ۱۷۹۷)، اشرافزاده و سیاستمدار ایرلندی بود. او تنها پسر رابرت جاسلین (ویسکونت اول جاسلین) و همسر اولش، شارلوت اندرسون به شمار میرفت.
جاسلین از سال ۱۷۴۳ تا ۱۷۵۶ نماینده مجلس منطقه اول لیلین بود و از ۱۷۵۰ تا پایان عمر، سمت بازرس کل خزانهداری را بر عهده داشت.
او پس از مرگ پدرش در ۳ دسامبر ۱۷۵۶ به مقام اشرافی رسید. در ۱ دسامبر ۱۷۷۱، لقب ارل رودن (مربوط به های رودینگ در شهرستان تیپراری) به او اعطا شد. جاسلین با درگذشت پسرعمویش، سر کونیرز جاسلین (بارونت چهارم از هاید هال، هرتفورد)، عنوان بارونتی را نیز به ارث برد.
خانواده
در ۱۱ دسامبر ۱۷۵۲، او با لیدی آن همیلتون (۱۷۳۰-۱۸۰۳)، دختر جیمز همیلتون (ارل اول کلانبراسیل) و همسرش هنریتا بنتینک (دختر ویلیام بنتینک، ارل اول پورتلند) ازدواج کرد. این ازدواج بسیار خوشبخت بود و پدرش را که از مرگ همسرش به شدت اندوهگین شده بود، شادمان ساخت.
او در خیابان یورک دوبلین درگذشت. پسر ارشدش، رابرت جاسلین (ارل دوم رودن)، جانشین او شد که بیشتر به خاطر نقش سرنوشتساز و بیرحمش در سرکوب شورش ایرلند در ۱۷۹۸ شهرت دارد. کنتس مادر که بخش عمدهای از سالهای پایانی عمرش را در خانه قدیمیاش در تولیمور (شهرستان داون) گذراند، وقایع سال ۱۷۹۸ را به شکلی زنده در دفتر خاطراتش روایت کرده است.
خانواده جاسلین در مجموع یازده فرزند داشتند. پسرشان، جورج، به همراه برادر بزرگترش نماینده مشترک منطقه دانداگک بود. پرسی جاسلین، سومین پسر خانواده، به مقام اسقف کلیهر رسید؛ اما شهرت او در پی یک رسوایی فجیع جنسی در سال ۱۸۲۲ نابود شد و بقیه عمرش را با نام مستعار زندگی کرد. رسوایی او تاثیر عمیقی بر وضعیت روانی لرد کاسلری گذاشت؛ کاسلری به طرز عجیبی دچار توهم پارانویا شد و گمان کرد به خاطر پرونده جاسلین او را متهم خواهند کرد. این وهم، عامل اصلی خودکشی کاسلری شناخته میشود.