سرلشکر سر ریچارد ارنست ویلیام ترنر (۲۵ ژوئیه ۱۸۷۱ – ۱۹ ژوئن ۱۹۶۱) افسر ارشد ارتش کانادا بود که در جنگهای بوئر و جنگ جهانی اول خدمت کرد. او نشان صلیب ویکتوریا را به دلیل شجاعت بینظیرش در نبرد للیفونتین در سال ۱۹۰۰ دریافت نمود.
ترنر در شهر کبک متولد شد و پیش از جنگ جهانی اول، در کسبوکار خانوادگیشان فعال بود. او در سال ۱۸۹۲ به عنوان ستوان دوم به شبهنظامیان پیوست و در هنگ هوسارهای ملکه کانادا خدمت کرد.
جنگ بوئر
ترنر در ۲۹ سالگی با درجه سرگرد در هنگ سوارهنظام ۱۰ام هوسارهای ملکه کانادا به جنگ بوئر پیوست. او به درجه ستوان تنزل یافت تا به هنگ دراگونهای سلطنتی کانادا بپیوندد. به دلیل اقداماتش در نبرد وت ریور در ۶ مه ۱۹۰۰، نشان خدمت ممتاز (DSO) را دریافت کرد.
در ۷ نوامبر ۱۹۰۰، ترنر و ستوان همپدن کاکبرن گروهی کوچک را فرماندهی کردند که در نبرد للیفونتین، نیروهای بزرگ بوئر را در فاصله نزدیک عقب راندند. این اقدام منجر به دریافت صلیب ویکتوریا برای هر دو شد.
جنگ جهانی اول
ترنر در سپتامبر ۱۹۱۴ به درجه سرتیپ ارتقا یافت و فرماندهی تیپ ۳ از لشکر ۱ نیروی اعزامی کانادا را بر عهده گرفت. با وجود شجاعت شخصی، ناتوانی او در تاکتیکهای میدانی منجر به تلفات سنگین نیروهایش شد. در نبرد یپر، تصمیمگیریهای اشتباه او باعث باز شدن شکافی ۴۰۰۰ یاردی در خطوط جبهه شد.
در نهایت، ترنر در دسامبر ۱۹۱۶ از فرماندهی میدانی برکنار و به سمتهای اداری منتقل شد. او نشانهای متعددی از جمله نشان سنت مایکل و سنت جورج را دریافت کرد و در سال ۱۹۱۸ به عنوان رئیس ستاد کل نیروهای نظامی کانادا در خارج از کشور منصوب شد.