پایگاه هوایی راکینگتون نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا

پایگاه هوایی راکینگتون، که به اختصار RAF Oakington نامیده می‌شد، یکی از پایگاه‌های نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا بود که در شمال روستای راکینگتون در کمبریج‌شایر انگلستان و شمال غربی شهر کمبریج واقع شده بود.

تاریخچه

جنگ جهانی دوم

عملیات ساخت این پایگاه در سال ۱۹۳۹ آغاز شد، اما با شروع جنگ، روند ساخت با اختلال مواجه شد. طرح اولیه شامل آشیانه‌های نوع C بود، اما در نهایت دو آشیانه از نوع J به جای آن‌ها ساخته شد. در ژوئیه سال ۱۹۴۰، این پایگاه توسط گروه دوم نیروی هوایی برای اسکادران ۲۱۸ که به تازگی از فرانسه بازگشته بود، مورد استفاده قرار گرفت. در سپتامبر همان سال، راکینگتون به گروه دوم نیروی هوایی واگذار شد و اولین اسکادران Short Stirling، اسکادران شماره ۷، در آن مستقر گردید. سپس، واحد تازه تأسیس شناسایی عکس هوایی شماره ۳ (No. 3 Photographic Reconnaissance Unit RAF) شروع به استفاده از پایگاه برای عملیات شناسایی در ارتفاع بالا برای فرماندهی بمباران کرد. با این حال، به دلیل شرایط نامناسب سطحی باند فرودگاه، واحد شناسایی عکس هوایی شماره ۳ اغلب از پایگاه هوایی آلکونبری (RAF Alconbury) استفاده می‌کرد.

دوران پس از جنگ

در دهه ۱۹۵۰، پایگاه هوایی راکینگتون به عنوان آموزشگاه پیشرفته پرواز (Advanced Flying Training School) و تحت عنوان شماره ۵ آموزشگاه پرواز نیروی هوایی سلطنتی (5 FTS) فعالیت می‌کرد. این آموزشگاه در تاریخ ۱ ژوئن ۱۹۵۴ در این فرودگاه بازسازی شد. نقش اولیه آن، آموزش خلبانان تازه‌کار برای پرواز با جت‌های تک‌نفره De Havilland Vampire FB5 و جت‌های دو سرنشینه Vampire T11 بود. در مارس ۱۹۶۲، این هواپیماها با هواپیماهای آموزشی دو موتوره Vickers Varsity T.1 جایگزین شدند. آموزشگاه شماره ۵ در تاریخ ۳۱ دسامبر ۱۹۷۴، با کاهش نیاز به آموزش بر روی هواپیماهای با موتور پیستونی، منحل شد. پس از آن، فرودگاه تعطیل و به پادگان ارتش بریتانیا تبدیل شد.

مساحت این فرودگاه پس از جنگ کاهش یافت و بسیاری از شواهد مربوط به استفاده نظامی سابق آن، در مزارع اطراف محدوده فعلی پایگاه قابل مشاهده است.

استفاده توسط ارتش بریتانیا

در اواخر دهه ۱۹۷۰ و در طول دهه ۱۹۸۰، این پادگان به عنوان یک اردوگاه ترانزیت برای واحدهایی که بین آلمان و ایرلند شمالی جابجا می‌شدند، مورد استفاده قرار گرفت. همچنین در دهه ۱۹۸۰، پایگاه دائمی اسکادران ۶۵۷ نیروی هوایی ارتش (657 Squadron Army Air Corps) بود. پادگان توسط واحدهای مختلف ارتش بریتانیا به شرح زیر اشغال شد:

• گردان اول هنگ سلطنتی آنگلیان (1st Bn The Royal Anglian Regiment) از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۴
• گردان اول هنگ ورچستر و شروود فارسترز (1st Bn The Worcestershire and Sherwood Foresters Regiment) از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹
• هوشی‌یرهای سلطنتی هایلند (Royal Highland Fusiliers) از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۳
• هنگ چشر (The Cheshire Regiment) از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۶

مرکز پذیرش مهاجران

در سال ۲۰۰۰، بخش مسکونی پایگاه به وزارت کشور (Home Office) اجاره داده شد و تا نوامبر ۲۰۱۰ به عنوان مرکز پذیرش مهاجران راکینگتون (Oakington Immigration Reception Centre) مورد استفاده قرار گرفت.

استفاده آینده

از سال ۲۰۰۷، طرح‌هایی برای ساخت نورث‌استو (Northstowe)، یک شهرک جدید با ۹۵۰۰ خانه، در این محل توسعه یافته است. تخریب بخش‌هایی از این سایت در اواخر ژانویه ۲۰۱۱ توسط پیمانکار Sovereign Plant Ltd آغاز شد. کار بر روی اولین ۱۵۰۰ خانه و تأسیسات مرتبط در سال ۲۰۱۴ شروع شد.

کتابشناسی

Sturtivant, Ray, Hamlin, John and Halley, J.J., Royal Air Force Flying Training and Support Units, 1997, Air-Britain (Historians) Ltd,

منابع

پیوندهای خارجی

• تصاویر هواپیماهای نیروی هوایی سلطنتی گرفته شده در این پایگاه

پایگاه‌های نیروی هوایی سلطنتی در کمبریج‌شایر

پایگاه‌های نیروی هوایی سلطنتی در جنگ جهانی دوم در بریتانیا