باپتیستهای پیشرو بدوی شاخهای از مسیحیت هستند که شامل ۹۵ کلیسا در ۹ ایالت آمریکا و یک کلیسا در هائیتی میشود. نام این گروه از سه بخش تشکیل شده است:
- باپتیست: زیرا تنها افرادی را که به ایمان خود اعتراف کردهاند، غسل تعمید میدهند و این کار را تنها به صورت غوطهور کردن انجام میدهند.
- بدوی: اشاره به پایبندی آنها به اصول اولیه باپتیستهای انگلستان دارد.
- پیشرو: به دلیل پذیرش نوآوریهایی مانند استفاده از سازهای موسیقی، مطالعات کتاب مقدس، اردوهای جوانان و سازمانهای خیریه است که توسط سایر شاخههای باپتیستهای بدوی رد میشود.
جنجال بر سر استفاده از سازهای موسیقی
در اوایل قرن بیستم، انجمنهای باپتیستهای بدوی در ایالت جورجیا، کلیساهای استفادهکننده از ارگ در مراسم مذهبی را از عضویت خود محروم کردند. این کلیساها که از موسیقی سازی استفاده میکردند، به عنوان باپتیستهای پیشرو بدوی شناخته شدند و انجمنهای جداگانهای تشکیل دادند.
در سال ۱۹۰۷، انجمن Echeconnee در جورجیا مرکزی، قطعنامهای صادر کرد که استفاده از موسیقی سازی، انجمنهای مخفی و سایر اقدامات غیرمذهبی را در کلیساها محکوم میکرد.
فونداسیون باپتیست بدوی
این بنیاد در سال ۱۹۴۱ در میامی، فلوریدا تأسیس شد. هدف اصلی آن حمایت از روحانیون سالخورده، بیوههای روحانیون و کلیساهای کوچک است. این بنیاد همچنین به انتشار مواد آموزشی کتاب مقدس، کتاب سرود و حمایت از آموزش روحانیون میپردازد.
مجله بنر-هِرالد
این مجله نتیجه ادغام دو نشریه «پرچم زائر» و «هرالد بدوی» در سال ۱۹۱۸ است. امروزه به عنوان مجله رسمی این شاخه، فهرست سالانه کلیساها را منتشر میکند.
اردوهای جوانان PBYF
اردوهای تابستانی جوانان از سال ۱۹۴۷ در جورجیا آغاز شد. این اردوها با نام PBYF (فلوشیپ جوانان باپتیست بدوی) شناخته میشوند و در چهار ایالت برگزار میگردند.