پائولا اسکارامیا (۱۹۶۰-۲۰۱۰) حقوقدان برجسته پرتغالی بود که بهعنوان نخستین زن به عضویت کمیسیون حقوق بینالملل سازمان ملل متحد انتخاب شد. او در لیسبون متولد شد و تحصیلات خود را در رشته حقوق در دانشگاه کاتولیک پرتغال و سپس در دانشگاه هاروارد ادامه داد، جایی که بهعنوان نخستین دانشجوی دکترای پرتغالی در این رشته تحصیل کرد.
اسکارامیا در دانشگاههای معتبری مانند دانشگاه ماکائو و دانشگاه لیسبون تدریس کرد و بهعنوان مشاور حقوقی در نمایندگی پرتغال در سازمان ملل نقش داشت. او در مذاکرات مربوط به کنوانسیونهای بینالمللی، از جمله مبارزه با تروریسم و حقوق دریاها، مشارکت فعال داشت.
نقش بینالمللی
اسکارامیا در سال ۲۰۰۲ بهعنوان نخستین زن و نخستین پرتغالی به عضویت کمیسیون حقوق بینالملل انتخاب شد. او همچنین در تأسیس دادگاه کیفری بینالمللی نقش داشت و بهویژه بر موضوع خشونت علیه زنان تمرکز کرد.
آثار و جوایز
او نویسنده شش کتاب و مقالات متعدد در زمینه حقوق بینالملل بود، از جمله «تشکیل مفاهیم در حقوق بینالملل». در سال ۲۰۰۲، دولت پرتغال به او نشان افسر بزرگ نشان هنری دریانورد اعطا کرد.
کتابخانه شخصی و یادداشتهای اسکارامیا پس از درگذشتش به دادستانی کل پرتغال اهدا شد.