پاتریک پگوت: زندگینامه کوتاه
پاتریک پگوت (۱۵ ژوئن ۱۹۱۵ – ۹ مه ۱۹۹۰) آهنگساز، پیانیست و موسیقیشناس انگلیسی بود.
او در دوور زاده شد و در آکادمی موسیقی سلطنتی با هارولد کراکست (پیانو) و بنجامین دِل (ترکیب) تحصیل کرد و سپس در پاریس با امیـل بوسکِت و یولیوس ایسرلِیس (پیانو) و با نادیا بولانژه (ترکیب) به مطالعهٔ بیشتر پرداخت.
به دلیل مسائل پزشکی از خدمت نظامی در جنگ جهانی دوم معاف شد و برای حمایت از مادر بیمار و برادرش به عنوان پیانیست و مدرس به کار پرداخت. پس از جنگ، به عنوان مدرس در دانشگاه کاردیف کار میکرد. در دههٔ ۱۹۶۰ به بیبیسی پیوست و به عنوان رئیس موسیقی منطقهٔ میدلند انتخاب شد، در حالی که همچنان به تور کنسرتی به عنوان پیانیست میپرداخت. تخصصهای او شامل موسیقی جان فیلد و راخمانینوف بود.
پگوت در ۹ مهٔ ۱۹۹۰ در بریستول درگذشت.
آثار و ضبطهای کلیدی
- آثار ارکسترال از جمله Prologue, Action and Denouement (۱۹۵۵)
- سه کوارتت زهی (۱۹۶۶، ۱۹۷۵، ۱۹۸۳)
- چند چرخهٔ آواز
- ۲۴ پیشدرآمد برای پیانو (۱۹۶۳، ۱۹۷۷، ۱۹۸۹)
اگرچه او غالباً به عنوان پیانیستِ اجراهای پیوسته شناخته میشود و ضبطهای تجاریِ زیادی ندارد، اما به خاطر آثار پیانوییِ درخشانش همچنان شناخته شده است.
آثار بزرگتر و اجراها
دو اثر نسبتاً مهمِ او برای ارکستر یا گروههای بزرگ، درست نزدیک به پایان زندگیاش به اتمام رسیدند: Rosanes Lieder برای سوپرانو و ارکستر با فضای مائهلری، و The Quest، کنسرتو پیانوِ واحدِ که برای مالکولم بیننز نوشته شد و نخستین بار در سال ۱۹۸۹ پخش شد.
کتابها و کارهای پژوهشی
کتابهای او شامل: The Life & Music of John Field, 1782–1837، Creator of the Nocturne (۱۹۷۳)، Rachmaninov Orchestral Music (BBC Music Guides, ۱۹۷۴)، Rachmaninov (۱۹۷۸، مجموعه Great Composers) و The Innocent Diversion - Music in the Life and Writings of Jane Austen (۱۹۷۹) است. همچنین بیوگرافی و پژوهشی ناتمام دربارهٔ استادش بنجامین دِل وجود دارد.
منابع: فهرستهای مرتبط با موسیقی کلاسیک انگلیس و آثار او در این دستهبندیها جای میگیرد.