سرکوب منچوری

سرکوب منچوری

سرکوب منچوری کمپین ضد شورشی ژاپن بود که با هدف سرکوب مقاومت مسلحانه علیه دولت دست‌نشانده منچوری انجام شد. این عملیات‌ها از مارس ۱۹۳۲ تا ۱۹۴۲ توسط ارتش کوانتونگ ژاپن و نیروهای همکار دولت منچوری انجام شد.

شروع مقاومت

پس از اشغال منچوری توسط ژاپن، گروه‌های مقاومت در استان‌های لیائونینگ و جیلین شکل گرفتند. این گروه‌ها شامل شبه‌نظامیان، برادری‌های دهقانی و باندهای راهزن بودند که علیه اشغالگران ژاپنی می‌جنگیدند.

ارتش‌های داوطلب

ارتش‌های داوطلب ضد ژاپنی مانند ارتش نجات ملی چین به رهبری وانگ دلین و ارتش خوددفاع جیلین به رهبری ژنرال دینگ چائو تشکیل شدند. این ارتش‌ها با وجود کمبود تجهیزات، نبردهای سختی را با ژاپنی‌ها انجام دادند.

نقش راهزنان

راهزنان شمال شرق چین نیز در مقاومت نقش داشتند. برخی از آنها مانند لائو پی‌فانگ به ارتش‌های داوطلب پیوستند و علیه ژاپنی‌ها جنگیدند.

پایان مقاومت

با وجود مقاومت شدید، ژاپنی‌ها با استفاده از برتری هوایی و زمینی، تدریجاً ارتش‌های داوطلب را سرکوب کردند. تا سال ۱۹۳۳، بیشتر نیروهای مقاومت پراکنده یا به اتحاد جماهیر شوروی گریختند.