اورورو شهری در منطقه یورک و مید نورث در ایالت استرالیا جنوبی است. بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۶، جمعیت این منطقه ۶۱۰ نفر و مرکز شهری آن ۵۳۷ نفر بوده است. جاده ویلینگتون-اکولتا از این شهر میگذرد و با جاده آر.ام. ویلیامز تلاقی میکند که به مسیرهای بیرزویل و اودناداتا منتهی میشود.
خط راهآهن پیتربورو-کورون در سال ۱۸۸۱ به اورورو رسید و در ۱۸۸۲ به کورون متصل شد. این خط آهن که از پیتربورو آغاز میشد، به راهآهن مرکزی استرالیا در پورت آگوستا متصل میشد. امروزه این خطوط ریلی متروک شدهاند.
تاریخ
پیش از سکونت اروپاییها، اورورو خانه بومیان نگاجوری بود که در شرق فلایندرز رنجرز زندگی میکردند. نام اورورو احتمالاً تقلیدی از صدای باد در میان درختان آکاسیا است. بر اساس گفتههای جی. گری، این نام به معنای «شروع زودهنگام» است، زیرا نگاجوریها شب قبل از شکار کانگورو در رودخانه اورورو اردو میزدند تا صبح زود شکار را آغاز کنند.
در سال ۱۸۴۴، جان و جیمز چمبرز به عنوان نخستین اروپاییها در این منطقه سکونت گزیدند، اما به دلیل خشکسالی ۱۷ ماهه، زمینهای خود را به قیمت ۳۰ پوند فروختند. چارلی ایستر در سال ۱۸۶۴ در اورورو ساکن شد و رستوران کوچکی تأسیس کرد که به مکانی محبوب برای مسافران تبدیل شد.
توسعه شهر
شهر در سال ۱۸۷۵ نقشهبرداری شد و نخستین خانه آن، کلبه سولیز، به عنوان موزه استفاده میشود. در سپتامبر ۱۸۷۵، جرج گویدز رسماً نام شهر را اورورو گذاشت. نخستین فروش زمینها در مه ۱۸۷۶ انجام شد و در ۱۸۸۸ شورای محلی اورورو تأسیس گردید.
اقتصاد و جاذبهها
اورورو مرکز خدمات برای جامعه کشاورزی است و محصولات اصلی آن گندم، گوسفند، گاو، خوک و فرآوری کانگورو هستند. یکی از جاذبههای محلی «تپه مغناطیسی» است که یک توهم بصری جاذبهای به شمار میرود.