تاریخچه
احتمالاً خاندان مازاین/ریالت این قلعه را در قرن سیزدهم میلادی و در مجاورت قلعه اونتارتاگاشتاین بنا نهادند. در سال ۱۳۱۶، مارگارتا فون ریالت تمام املاک خود در تاگاشتاین را به خواهرزادههایش واگذار کرد. نخستین اشاره تاریخی به قلعهای در این منطقه به سال ۱۳۲۲ برمیگردد، اما به احتمال زیاد منظور قلعه اونتارتاگاشتاین در مازاین بوده است. با انقراض نسل مردان خاندان ریالت در سال ۱۳۲۲، خاندان بارنبورگ وارث این قلعه شد. بارنبورگها شوالیههای وابسته و خدمتگزار خاندان واز بودند. پس از انقراض خاندان واز در ۱۳۳۷، آنها تحت امر کنتهای توگنبورگ درآمدند و قلعه به خاندان تومب رسید. اعضای این خاندان خود را فون تاگاشتاین نامیدند، اما باز هم احتمالاً منظورشان قلعه اونتارتاگاشتاین بوده است. در سالهای ۱۳۸۵ و ۱۳۸۷ نیز نام اونتارتاگاشتاین به طور مشخص در اسناد ذکر شده است.
در طراحی اولیه، دروازه بیرونی قلعه در گوشه جنوب غربی قرار داشت. این دروازه به مسیری باریک میرسید که دور جنوب قلعه میپیچید، از یک دروازه میانی عبور میکرد و در نهایت به دروازه داخلی در سمت شرق منتهی میشد. در مقطعی از زمان، دیوار غربی در بخش مخزن اصلی آب فرو ریخت. مخزن آب متروک شد و سوراخ ایجادشده در دیوار، تبدیل به دروازه جدیدی شد. پس از این اتفاق، دروازه بیرونی قدیمی را با آجر مسدود کردند.
در قرن پانزدهم، آتشسوزی شدیدی بخشهای داخلی قلعه را ویران کرد و این مکان متروک شد. در سال ۱۵۱۲، ویرانههای اوبرتاگاشتاین در فهرست املاک صومعه کازیس ثبت گردید. از همان قرن شانزدهم، کوهنوردان به بازدید از این قلعه رفتند و حروف اختصاری نام و تاریخ را روی دیوارهای گچی آن حک کردند.
ساختار و معماری قلعه
این قلعه تمام سطح یک صخره کوچک در جنوب توزیس را اشغال کرده است. مجموعه قلعه شامل انبارها و کارگاههایی است که احتمالاً در دامنه کوه ساخته شده بودند و با یک خندق از بخش اصلی قلعه جدا میشدند. در بالای خندق، دیوار حلقوی قرار داشت که بخش عمدهای از آن هنوز پابرجاست. در زمان ساخت قلعه، تنه دو درخت را در همان مکان رها کرده و در ساخت دیوار ادغام کردند. در سمت شرقی مجموعه و آنسوی حیاط کوچک، ساختمان اصلی یا پالاس قرار داشت. ورودی اولیه قلعه در سمت شرق پالاس بود، اما پس از فروپاشی مخزن آب، دروازه بیرونی را بسته و ورودی جدیدی در سمت غرب با یک پل چوبی بر فراز خندق احداث کردند.