نول پارک: محله تاریخی شمال لندن

نول پارک: محله‌ای برنامه‌ریزی‌شده در شمال لندن

نول پارک، واقع در شمال لندن، محله‌ای است که در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم توسط رولند پلومبه طراحی و ساخته شد. این محله با ۲۲۰۰ واحد مسکونی مدل، به عنوان بخشی از توسعه سریع وود گرین، یکی از چهار توسعه شرکت آرتیزانز، لبررز و جنرال دوولینگز در حومه لندن به شمار می‌رود.

این محله به عنوان یکی از اولین حومه باغی جهان، با هدف ارائه مسکن ارزان برای خانواده‌های کارگری طراحی شد. هر واحد مسکونی دارای باغچه جلو و پشت بود و از ابتدا به عنوان یک جامعه خودکفا برنامه‌ریزی شده بود که به شبکه راه‌آهن نزدیک بود تا ساکنان بتوانند به راحتی به محل کار خود رفت و آمد کنند.

با وجود آسیب‌های ناشی از جنگ جهانی دوم و تخریب‌ها در دهه ۱۹۷۰، نول پارک همچنان معماری اصیل خود را حفظ کرده است. در سال ۱۹۸۲، بخش عمده‌ای از این منطقه به عنوان منطقه محافظت‌شده و دستور ماده چهار اعلام شد، که نشان‌دهنده اهمیت آن در توسعه مسکن حومه‌ای و خیریه‌ای است.

موقعیت جغرافیایی

نول پارک در وود گرین، شمال چارینگ کراس، در مرکز منطقه مدرن هاریجی لندن واقع شده است. این منطقه به شکل مثلث نامنظمی است که توسط جاده A109 (لردشیپ لین) از شمال، جاده A1080 (وستبری اونیو) از جنوب شرقی و جاده A105 (وود گرین های رود) از غرب محدود شده است.

رودخانه موزل که در گذشته از کنار لردشیپ لین می‌گذشت، مرز شمالی منطقه را تشکیل می‌داد. در دهه ۱۸۸۰، این رودخانه پوشانده شد و زمین‌های بین رودخانه و لردشیپ لین ساخته شد.

تاریخچه و توسعه

بیشتر وود گرین، از جمله محل نول پارک، تا قرن نوزدهم کم‌جمعیت بود. در سال ۱۶۱۹، بررسی ارل دورست از تاتنهام، این منطقه را بخشی از دهکده تاریخی داکت منور نشان می‌دهد. تنها ساختمان در منطقه‌ای که قرار بود نول پارک شود، مزرعه داکت بود که از سال ۱۲۵۴ وجود داشت.

شرکت آرتیزانز، لبررز و جنرال دوولینگز در سال ۱۸۶۷ توسط ویلیام آستین تأسیس شد. این شرکت با هدف ساخت خانه‌های جدید برای طبقه کارگر تأسیس شد و تلاش کرد تا طراحی‌های حومه روستایی را با اخلاق مسکن با کیفیت بالا برای طبقات پایین‌تر ترکیب کند.

در سال ۱۸۸۱، رولند پلومبه به عنوان معمار مشاور شرکت آرتیزانز انتخاب شد. او طرح‌هایی برای پنج کلاس خانه ارائه داد که هر کدام با سبک و تزئینات خاص خود طراحی شده بودند. توزیع خانه‌ها بر اساس مدل ویکتوریایی بود، با خانه‌های بزرگتر در مرکز و خانه‌های کوچکتر در حاشیه.

امکانات

تراس‌های فروشگاهی در حاشیه محله ساخته شدند تا نیازهای ساکنان را برآورده کنند. مدرسه نول پارک در سال ۱۸۸۹ توسط هیئت مدرسه وود گرین ساخته شد و کلیسا و سالن ماموریت نیز در سال‌های بعد اضافه شدند.

به دلیل دیدگاه‌های پرهیزگاری مدیران شرکت آرتیزانز، هیچ میخانه‌ای در نول پارک ساخته نشد و این وضعیت همچنان پابرجا است.