مجاحیه؛ نگاهی به محوطه باستانی بلندیهای جولان
مجاحیه (یا نبع المجحیه)، یک محوطه باستانی مهم در بخش جنوبی بلندیهای جولان و در شمال منطقه «بنی یهودا» است. این مکان، بقایای ارزشمندی از زندگی انسانهای اولیه را در خود جای داده است.
کاوشهای باستانشناسی و معماری سنگی
نخستین بار در سال ۱۹۸۵، «آوی گوفر» کاوشهای علمی را در این منطقه آغاز کرد. او در این بررسیها، لایهشناسی منطقه را که از سنگهای آهکی و بازالتی تشکیل شده بود، مورد مطالعه قرار داد. با ادامه حفاریها، سه سطح از خانههای گردِ دیواردار کشف شد که تماماً با مصالح سنگ بازالت ساخته شده بودند.
یافتههای فرهنگی و شواهد معیشتی
مواد فرهنگی بهدستآمده از این محوطه بسیار متنوع هستند. باستانشناسان در میان این یافتهها، ابزارهایی نظیر پیکان، اسکنه، چاقو و تراشه را شناسایی کردند. علاوه بر این، استفاده از سنگ سیاه (ابسیدین)، استخوان و صدفداران نیز در این منطقه مشاهده شده است.
تعداد پیکانهای کشفشده نسبتاً کم بود؛ اما بیشترِ آنها از نوع «نوکهای حلوانی» (Helwan points) تشخیص داده شدند. بررسیها نشان میدهد که حیوانات اهلی و وحشی مانند بز و آهو نیز در آن زمان در این منطقه زندگی میکردند.
تاریخگذاری و دوران نوسنگی
هیچگونه تاریخگذاری رادیومتریک دقیقی برای این محوطه در دسترس نیست؛ اما شواهد باستانشناسی حاکی از آن است که قدمت این سکونتگاه به دوران نوسنگی پیش از سفال ب (PPNB) و حدوداً نیمههای هزاره هشتم پیش از میلاد میرسد.