مینی امت، خواننده و پیشگام ضبط موسیقی، در دهههای ۱۸۹۰ و ۱۹۰۰ در نیویورک فعال بود. او نخستین زنی نبود که ضبط تجاری انجام داد، اما نخستین کسی بود که در این حوزه به شهرت و تأثیرگذاری رسید.
در ژوئیه ۱۸۹۸، مجله Phonoscope از او به عنوان «موفقترین و محبوبترین زن در زمینه ضبط موسیقی» نام برد. نخستین ضبطهای او، که در سالهای ۱۸۹۴ یا ۱۸۹۵ توسط شرکت فونوگراف ایالات متحده منتشر شد، به عنوان «اولین ضبطهای واقعی از صدای سوپرانو» تبلیغ شدند.
او ترانههای احساسی و کمدی مانند «سویت ماری» و «تابش بهشت در کوچه پارادایس» را اجرا کرد. پس از پیوستن به شرکت کلمبیا در سال ۱۸۹۸، قطعات اپرایی و دوئتهایی (با راجر هاردینگ) و ترانههای کلاسیک (مانند بن بولت و رابین ادایر) را نیز به رپرتوار خود افزود.
او تا اوایل قرن بیستم به ضبط موسیقی ادامه داد و برای شرکتهای کلمبیا و ویکتور دیسکهایی منتشر کرد. همچنین در حدود سال ۱۹۱۰، چند سیلندر برای شرکت یو.اس. اورلاستینگ ضبط کرد.
امت همچنین در تولیدات شرکتهای اپرای دوسکوئن گاردن و گراو اپرا شرکت داشت.
البته جزئیات زندگی شخصی او مبهم است، اما آلبرت کمپبل، پیشگام ضبط موسیقی، به محقق جیم والش گفته است که او را در اواخر دهه ۱۹۳۰ در خانهای برای بازیگران بازنشسته دیده است.