میلنزویل یک آبادی تاریخی در مارکام، انتاریو است که در امتداد لاین هشتم یا جاده کنسشن هشتم قرار دارد؛ مسیری که امروز با نام بزرگراه ۴۸ شناخته میشود. این جامعه کوچک میان جاده الگین میلز و درایو میجر مکنزی، در کنار جویبار لیتل روژ شکل گرفته است.
تاریخچه
میلنزویل در سال ۱۸۵۱ به دست پیتر میلن بنیان گذاشته شد. میلن قطعه ۲۶ از بخش ۷ را خرید و آبادی در همین محدوده رشد کرد.
در دهه ۱۸۳۰، پیتر میلن از هواداران سرسخت ویلیام لیون مکنزی، اصلاحطلب و رهبر شورش کانادای علیا بود. بهدلیل نقشش در این قیام، میلن در ۲۱ مارس ۱۸۳۸ دستگیر و به قلعه هنری در کینگستون منتقل شد؛ اما سرانجام بخشیده شد.
در سال ۱۸۵۲، میلنزویل صاحب دفتر پست شد. این دفتر در مغازه عمومی جان هرینگتون اداره میشد؛ جایی که درست در جنوب محل عبور جویبار لیتل روژ از بزرگراه ۴۸، در سمت شرقی و روی قطعه مزرعه دیوید بایر قرار داشت.
تا پایان سده نوزدهم، این آبادی به یک ارهکشی، یک آهنگری و یک کفاشی مجهز بود و زندگی محلی در آن جریان داشت.
کلیسا، گورستان و میراث باقیمانده
کلیسای مینونایت وایدمن و گورستان مینونایت از خود آبادی قدیمیترند. این دو بنا در سمت غربی بزرگراه ۴۸، کمی شمالتر از محل عبور جویبار لیتل روژ قرار دارند.
نخستین کلیسای چوبی وایدمن پیش از سال ۱۸۱۹ ساخته شده بود و احتمالاً قدیمیترین بنای کلیسایی در بخش مارکام به شمار میرفت. بنای کنونی کلیسا نیز در سال ۱۹۲۸ ساخته شد.
جز کلیسا و گورستان، دیگر ساختمانهای قدیمی میلنزویل، از جمله دفتر پست و مغازهها، بهمرور از میان رفتهاند. امروز، میلنزویل بیشتر ماهیت کشاورزی و آرام خود را حفظ کرده است.
ارزش میراثی
در سال ۲۰۰۸، شهرداری مارکام پیشنهاد کرد خانه ساموئل وایدمن، واقع در شماره ۱۰۵۴۱ بزرگراه ۴۸ در میلنزویل، بهعنوان اثر میراثی مهم برای جامعه میلنزویل و شهر مارکام حفظ شود.
نگاهی کوتاه
میلنزویل از نظر وسعت شاید جامعهای کوچک باشد، اما داستان آن با مهاجرت، سیاست سده نوزدهم، مینونایتها و میراث روستایی انتاریو گره خورده است. آنچه امروز از این آبادی باقی مانده، تصویری ساده اما ارزشمند از گذشته مارکام است.