موریس پتیتو: دانشمند علوم بینایی و پلاستیسیته مغز

Maurice Ptito
📅 15 تیر 1405 📄 194 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

موریس پتیتو، استاد علوم بینایی در دانشگاه مونترال، متخصص مطالعه پلاستیسیته سیستم بینایی در انسان و سایر گونه‌هاست. او با استفاده از تکنیک‌هایی مانند fMRI و تحریک مغناطیسی، مکانیسم‌های سازگاری مغز در نابینایان را بررسی می‌کند. پتیتو با اختراع دستگاه جایگزینی حسی (TDU) به نابینایان کمک کرده تا از طریق زبان، تصاویر را «ببینند».

موریس پتیتو (زاده ۱۱ ژوئن ۱۹۴۶ در کازابلانکا، مراکش) استاد علوم بینایی در دانشکده اپتومتری دانشگاه مونترال است. او همچنین استاد مدعو در مؤسسه علوم اعصاب مونترال (دانشگاه مک‌گیل) و استاد مهمان در مرکز تحقیقات رزونانس مغناطیسی دانمارک (دانشگاه کپنهاگ) است. پتیتو در حال حاضر کرسی پژوهشی هارلند سندرز در علوم بینایی را در اختیار دارد.

وی دکترای خود را در روانشناسی آزمایشی از دانشگاه مونترال و دکترای علوم پزشکی را از دانشگاه آرهوس دانمارک دریافت کرده است. او دوره پسادکتری خود را در فیزیولوژی اعصاب در دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد زیر نظر پروفسور کارل پریبرام گذرانده است.

دستاوردها

پتیتو نویسنده بیش از ۱۵۰ مقاله علمی و برنده جوایزی مانند مدال سر جان ویلیام داسون از انجمن سلطنتی کانادا است. او عضو انجمن‌های معتبری مانند انجمن سلطنتی کانادا و آکادمی علوم دانمارک است.

تحقیقات پتیتو بر درک مکانیسم‌های پلاستیسیته بینایی در افراد عادی و نابینایان متمرکز است. او از تکنیک‌هایی مانند تصویربرداری تشدید مغناطیسی کارکردی (fMRI) و تحریک مغناطیسی فراجمجمه‌ای (TMS) برای مطالعه سازگاری مغز استفاده می‌کند.

پتیتو با استفاده از دستگاه TDU نشان داد که نابینایان می‌توانند از طریق زبان، تصاویر را «ببینند» و این روش پتانسیل بالایی برای بهبود کیفیت زندگی آنها دارد.

افتخارات

در سال ۲۰۱۳، او به عنوان شوالیه نشان ملی کبک انتخاب شد.

جمع‌بندی

موریس پتیتو با تحقیقات پیشگامانه خود در زمینه پلاستیسیته مغز و سیستم بینایی، راه‌های نوینی برای بهبود کیفیت زندگی نابینایان ارائه کرده است. استفاده از دستگاه TDU و کشف سازگاری بین‌حسی، گامی بزرگ در درک توانایی‌های مغز انسان و توسعه فناوری‌های کمکی است.