20 مقاله — صفحه 1 از 2
مارگاریتا دوبوکوویچ، استاد ممتاز دانشگاه ایالتی نیویورک در بوفالو، یک فارماکولوژیست اعصاب آرژانتینی است که به خاطر تحقیقات پیشگامانهاش در زمینه تنظیم ریتم شبانهروزی و نقش گیرندههای ملاتونین در مغز شناخته میشود. او اولین گیرنده پرقدرت ملاتونین را کشف کرد که منجر به توسعه آگونیستها و آنتاگونیستهای انتخابی ملاتونین شد.
برادلی هایمن، استاد اعصاب در دانشکده پزشکی هاروارد و مدیر مرکز تحقیقات آلزایمر ماساچوست، از دانشمندان برجسته در زمینه بیماریهای حافظه است. وی با مدرک شیمی از دانشگاه نورثوسترن و دکترای پزشکی از دانشگاه آیوا، جوایز معتبری مانند جایزه بنیاد متلایف و جایزه پوتامکین را دریافت کرده است.
موریس پتیتو، استاد علوم بینایی در دانشگاه مونترال، متخصص مطالعه پلاستیسیته سیستم بینایی در انسان و سایر گونههاست. او با استفاده از تکنیکهایی مانند fMRI و تحریک مغناطیسی، مکانیسمهای سازگاری مغز در نابینایان را بررسی میکند. پتیتو با اختراع دستگاه جایگزینی حسی (TDU) به نابینایان کمک کرده تا از طریق زبان، تصاویر را «ببینند».
مدلهای تکاملی مصرف مواد، استفاده انسان از مواد را از منظر تناسب تکاملی بررسی میکنند. این مدلها معتقدند مصرف گیاهان دارویی به عنوان خوددرمانی در طول همتکامل انسان و گیاه شکل گرفته است. همچنین، فرضیه «ربایش» پیشنهاد میکند مواد روانگردان، مکانیسمهای عصبی باستانی مرتبط با احساسات مثبت را فعال میکنند که در طول تکامل برای میانجیگری رفتار انگیزشی ایجاد شدهاند.
نورومورفولوژی نظری، علمی است که از ریاضیات برای توصیف شکل و نحوه اتصال در سیستم عصبی استفاده میکند. این رشته با تمرکز بر فرمهای تحققیافته، از مطالعه چگونگی شکلگیری آنها (مورفوژنز) فاصله میگیرد. با استفاده از ابزارهایی مانند نظریه مجموعهها، نظریه سیستمها و نظریه گراف، این علم به درک بهتر ساختار و عملکرد مغز کمک میکند.
مدل سولیتون در علوم اعصاب، رویکردی نوین برای توضیح چگونگی آغاز و انتقال پتانسیلهای عمل در آکسونها است. این مدل بر پایه نظریه ترمودینامیکی انتشار پالسهای عصبی، پیشنهاد میکند که سیگنالها به شکل امواج سولیتونی در غشای سلول حرکت میکنند. این مدل به عنوان جایگزینی برای مدل هاجکین-هاکسلی مطرح شده و ادعا میکند که تغییرات دما و حفظ انرژی در طول انتشار سیگنال، با مدل کلاسیک سازگاری ندارد.
فاکتور رشد فیبروبلاست ۱۷ (FGF17) یک پروتئین است که در انسان توسط ژن FGF17 کدگذاری میشود. این پروتئین عضو خانواده فاکتورهای رشد فیبروبلاست (FGF) است که نقش مهمی در رشد سلولی، تکوین جنینی، ترمیم بافت و توسعه سیستم عصبی مرکزی ایفا میکند.
گروه سلولهای آدرنرژیک C3 مجموعهای از سلولها هستند که آنزیم فنیلاتانولآمین N-متیلترانسفراز (PNMT) را بیان میکنند. این آنزیم، نوراپینفرین را به اپینفرین (آدرنالین) تبدیل میکند. به همین دلیل، این سلولها به عنوان «سلولهای آدرنرژیک احتمالی» شناخته میشوند. این گروه سلولی در خط میانی پشتی بخش پیشمغز (rostral medulla) و در کنار گروه سلولهای نورآدرنرژیک A3 قرار دارد. گروه C3 در جوندگان مشاهده میشود، اما در بیشتر گونههای دیگر، از جمله نخستیسانان، قابل تشخیص نیست.
داروی ای-55888، ساخته شده توسط شرکت استِوِ، یک آگونیست کامل و انتخابی گیرنده سروتونین 5HT7 است. این دارو برای بررسی نقش گیرندههای 5-HT7 در درک درد استفاده میشود. به تنهایی، ای-55888 خاصیت ضدهایپرالژزی دارد، اما در ترکیب با مورفین، اثرات تسکیندهندگی درد را به طور قابل توجهی افزایش میدهد.
می-بریت موسر، روانشناس و عصبشناس نروژی، به همراه همسر سابقش ادوارد موسر، برنده نیمی از جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی ۲۰۱۴ شد. تحقیقات او بر روی سلولهای شبکهای در قشر انتورهینال و سیستم موقعیتیابی مغز، انقلابی در درک ما از مکانیسمهای مغزی ایجاد کرد.
انعطافپذیری شناختی توانایی مغز برای تطبیق با شرایط جدید، تغییر بین وظایف مختلف و حفظ چند مفهوم بهطور همزمان است. این توانایی با عملکردهای اجرایی مغز مرتبط بوده و در طول زندگی فرد تغییر میکند. اختلالاتی مانند وسواس جبری میتوانند انعطافپذیری شناختی را کاهش دهند.
سو یو-هون، دانشمند علوم اعصاب کرهای، متولد ۸ فوریه ۱۹۴۸، متخصص در زمینه تخریب عصبی و کشف ژنها و درمانهای بیماریهای آلزایمر و پارکینسون است. او مدرک دکترای پزشکی و فارماکولوژی خود را از دانشگاه ملی سئول دریافت کرده و به عنوان استاد و رئیس مؤسسه تحقیقات مغز کره فعالیت داشته است.
