مارتینوس فان شالکوایک
مارتینوس کریستوفل یوهانس فان شالکوایک (متولد ۱۰ نوامبر ۱۹۵۹) سیاستمدار، آکادمیسین و حقوقدان اهل آفریقای جنوبی است که در حال حاضر به عنوان کمیساریای عالی آفریقای جنوبی در استرالیا خدمت میکند. او پیشتر نماینده مجلس و وزیر گردشگری در کابینه آفریقای جنوبی بوده است. فان شالکوایک همچنین سابقه نخستوزیری منطقه کیپ غربی و رهبری اپوزیسیون در پارلمان آفریقای جنوبی را در کارنامه خود دارد. او از زمان تأسیس حزب ملی جدید (New National Party) در ۸ سپتامبر ۱۹۹۷ تا انحلال آن در ۹ آوریل ۲۰۰۵، رهبری این حزب را بر عهده داشت. پس از ادغام حزب خود با کنگره ملی آفریقا (ANC)، او به عنوان وزیر امور محیط زیست و گردشگری در دولت تابو امبکی منصوب شد، این انتصاب علیرغم عملکرد ضعیف حزب ملی جدید در انتخابات سراسری ۲۰۰۴ صورت گرفت.
تحصیلات و آغاز فعالیت
فان شالکوایک در سال ۱۹۷۷ از دبیرستان پیترزبورگ دیپلم گرفت. او از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۷۹ در خدمت ملی در نیروی دفاعی آفریقای جنوبی (SADF) بود و سپس در دانشگاه رند آفریکانز (Rand Afrikaans University) تحصیل کرد و مدرک کارشناسی ارشد در علوم سیاسی و مدرک B Proc (مدرک حقوقی مقدماتی) را دریافت نمود. او به عنوان یکی از رهبران برجسته دانشجویی سفیدپوست در دهه ۱۹۸۰، عضو مؤسس و رئیس سازمان «Jeugkrag» (به آفریکانس به معنی قدرت جوانان) بود؛ سازمانی که ظاهراً با نهادهای حاکم آفریکانر مخالف بود، اما مخفیانه توسط اطلاعات نظامی تأمین مالی میشد. بعدها، او به تدریس علوم سیاسی در دانشگاههای رند آفریکانز و استلنبوش پرداخت.
فعالیت سیاسی
فعالیت سیاسی او در اواخر دوران آپارتاید در دانشگاه رند آفریکانز به عنوان رئیس شورای نمایندگان دانشجویان (SRC)، انجمن دانشجویی آفریکانز (ASB) و بعدها «Ruiterwag»، شاخه جوانان Broederbond آغاز شد.
فان شالکوایک در سال ۱۹۹۶ جانشین فردریک ویلم دکلرک به عنوان رهبر حزب ملی شد و در ۸ سپتامبر ۱۹۹۷ آن را به عنوان حزب ملی جدید سازماندهی مجدد کرد تا این حزب را از گذشته آپارتاید خود دور نگه دارد. او تا زمان انحلال حزب در ۹ آوریل ۲۰۰۵، رهبر آن باقی ماند. او همچنین به عنوان نخستوزیر کیپ غربی و رهبر اپوزیسیون در پارلمان آفریقای جنوبی خدمت کرد.
به طور غیررسمی، منتقدان او را «kortbroek» (به معنی «شلوارک» یا «کودک») مینامیدند. با این حال، او یکی از معدود سیاستمداران حزب ملی بود که پس از افول حزب، در عرصه سیاسی فعال باقی ماند.
در اوت ۲۰۰۴ اعلام شد که فان شالکوایک به حزب کنگره ملی آفریقا (ANC) خواهد پیوست و حزب ملی جدید در سال ۲۰۰۵ یا نهایتاً ۲۰۰۶ منحل خواهد شد. این تصمیم در ۹ آوریل ۲۰۰۵ نهایی شد، زمانی که کمیته فدرال حزب به اتفاق آرا توصیه کمیتههای منطقهای خود را برای انحلال حزب به محض نهایی شدن نتایج انتخابات شهرداری تأیید کرد.
فعالیت در حوزه محیط زیست و گردشگری
در ۲۹ آوریل ۲۰۰۴، فان شالکوایک توسط رئیسجمهور تابو امبکی به عنوان وزیر امور محیط زیست و گردشگری آفریقای جنوبی منصوب شد. او این سمت را تا مه ۲۰۰۹ بر عهده داشت، زمانی که وزارت جدیدی به نام «وزارت آب و محیط زیست» تأسیس شد و او به عنوان وزیر گردشگری منصوب گردید.
فان شالکوایک در ژوئن ۲۰۰۸، همزمان با بر عهده گرفتن ریاست آفریقای جنوبی بر کنفرانس وزرای محیط زیست آفریقا (AMCEN) در آغاز دوازدهمین دوره آن، رئیس این کنفرانس شد.
در مارس ۲۰۱۰، او توسط رئیسجمهور وقت، جیکوب زوما، به عنوان جانشین ایو ده بوئر به عنوان دبیر اجرایی کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد در مورد تغییرات اقلیمی معرفی شد. اما این انتخاب موفقیتآمیز نبود و در ۱۷ مه ۲۰۱۰، کریستینا فیگورس، دیپلمات کاستاریکایی، که از اوایل دهه ۱۹۹۰ با مرکز توسعه پایدار در قاره آمریکا همکاری داشت، جانشین ده بوئر شد.
در بررسی سالانه عملکرد وزرا برای سال ۲۰۱۳، روزنامه Mail & Guardian به فان شالکوایک نمره C داد و نتیجه گرفت: «با داشتن سوابق سیاسی ناکافی، مارتینوس فان شالکوایک پس از مرگ حزب ملی جدیدش، با انجام وظایف خود، ماندنش در کابینه را توجیه کرد. آمار گردشگری سال به سال بهبود یافته و وزارتخانه او به طور مداوم برای جذب بازدیدکنندگان بیشتر تلاش کرده است... ممکن است فان شالکوایک پس از انتخابات بازنگردد، اما تحت رهبری او، گردشگری به یک وزارتخانه مهم تبدیل شد.»
سفیر
فان شالکوایک از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹ به عنوان سفیر آفریقای جنوبی در یونان خدمت کرد. در آوریل ۲۰۱۹، او از آتن به استرالیا منتقل شد تا برای چهار سال آینده به عنوان کمیساریای عالی (سفیر) خدمت کند.
زندگی شخصی
فان شالکوایک با سوزت میناما لابوشاگن ازدواج کرده و دارای پسری به نام کریستین و دختری به نام ماریکه است.