لوزانگ سامتن، محقق تبتی-آمریکایی و هنرمند ماندالای ماسهای، یکی از حدود ۳۰ نفری است که در جهان بهعنوان استاد هنر سنتی ماندالای تبتی شناخته میشود. او که سابقاً راهب بودایی بود، اکنون بهعنوان مدیر معنوی مرکز بودایی تبتی چنرزیگ در فیلادلفیا فعالیت میکند.
سامتن در سال ۱۹۵۳ در خانوادهای بودایی در چونگ ریبوسه (تیبت) متولد شد. در سال ۱۹۵۹، به همراه خانوادهاش دو ماه را در عبور از هیمالیا به نپال گذراند. پس از رسیدن به دارامسالا در هند در سال ۱۹۶۴ یا ۱۹۶۵، به صومعه نامگيال پیوست و در سال ۱۹۶۷ نذرهای راهبی مبتدی را پذیرفت. احتمالاً در سال ۱۹۶۹ بهطور کامل به راهب بودن منصوب شد.
در دوران تحصیل در نامگيال، سامتن هنر رقص آیینی و ساخت ماندالای ماسهای را در انستیتوی هنرهای نمایشی تبتی فرا گرفت. در سال ۱۹۸۵، مدرک کارشناسی ارشد در فلسفه بودایی، سوترا و تانترا را از صومعه نامگيال دریافت کرد.
فعالیتهای حرفهای
پس از مهاجرت از تیبت مرکزی در سال ۱۹۵۹، سامتن بیش از دو دهه در تبعید در صومعه نامگيال تحصیل، مناظره و تمرین کرد. در سال ۱۹۷۵، برنامه سه ساله فشردهای را آغاز کرد که در نهایت به او امکان ساخت ماندالاهای سنتی از ماسه را داد. در سال ۱۹۸۵، عنوان رسمی گشه را دریافت کرد که معادل دکترای فلسفه بودایی است.
سامتن از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۸ بهعنوان همراه شخصی دالایی لاما چهاردهم خدمت کرد و سپس به آمریکا مهاجرت نمود. در سال ۱۹۸۸، به دستور دالایی لاما، اولین ماندالای ماسهای تبتی را در موزه تاریخ طبیعی نیویورک ساخت. در سال ۱۹۸۹ به فیلادلفیا نقل مکان کرد و در نهایت بهعنوان مدیر معنوی مرکز بودایی تبتی فیلادلفیا انتخاب شد.
آثار و فعالیتهای هنری
سامتن در ساخت فیلم کوندون به کارگردانی مارتین اسکورسیزی در سال ۱۹۹۷ بهعنوان مشاور فنی مذهبی، ناظر ماندالای ماسهای و بازیگر همکاری کرد. او دو کتاب نوشته است، از جمله تعالیم کهن در دوران مدرن: بوداییگری در قرن بیست و یکم.
از زمان مهاجرت به آمریکا در سال ۱۹۸۸، سامتن برای موزهها و مؤسسات متعددی از جمله موزه فیلد شیکاگو، دانشگاه کلمبیا، دانشگاه هاروارد و مؤسسه اسمیتسونین آثار هنری خلق کرده است.