«راه طولانی (آمریکن)» ترانهای از ژان-ژاک گلدمن، خواننده و ترانهسرای فرانسوی است که در نوامبر ۱۹۸۴ به عنوان سومین و آخرین تکآهنگ آلبوم Positif منتشر شد. این ترانه اولین اثر موفق گلدمن در جدول تکآهنگهای فرانسه بود و به ده رتبه برتر رسید.
متن ترانه عمدتا به زبان فرانسوی است، اما حاوی کلمات انگلیسی نیز میباشد. ترانه با مقدمهای موسیقی آغاز میشود که در آن گلدمن عبارت «دام دام دام دام» را زمزمه میکند. موضوع اصلی ترانه رویای آمریکایی است؛ در بیت اول به عنوان سرزمین موعود واقعی توصیف میشود، اما در بیت دوم به ناامیدی از نابرابریهای اجتماعی و سختیهای موفقیت در آمریکا اشاره میکند.
قسمتهای کر ترانه بسیار متفاوت از بیتها هستند و شبیه به سرودهای معنوی سیاهان ساخته شدهاند. این سرودها «پیگیر اما گاهی کسلکننده و گاهی پر امید» توصیف شدهاند. آوازهای پسزمینه با تکرار کلمه «آ-مِریکَن» پس از نوای ساکسوفون جان هلیول، نوازنده گروه سوپرترمپ، به پایان میرسند.
این ترانه در تورهای مختلف گلدمن اجرا شد و در آلبومهای زنده او مانند En public، Traces و Tour souvenir نیز جای گرفت. همچنین در مجموعههای Intégrale و Singulier حضور دارد.
«راه طولانی (آمریکن)» توسط هنرمندان مختلفی کاور شده است، از جمله ژان-فلیکس لالان در ۱۹۹۰، گروه له فو شانتان در ۲۰۰۰ و شیمِن بادی در ۲۰۰۷. همچنین در برنامه تلویزیونی Tapis rouge توسط پاتریک فیوری و کارول فردریکس اجرا شد.