قورباغه درختی زرد خالدار: گونه‌ای در آستانه انقراض

قورباغه درختی زرد خالدار (Litoria castanea)

قورباغه درختی زرد خالدار، که با نام‌های قورباغه باتلاقی نیوانگلند، قورباغه زنگوله‌ای تبلندز یا قورباغه زنگوله‌ای زرد خالدار نیز شناخته می‌شود، گونه‌ای از قورباغه‌ها در زیرخانواده Pelodryadinae است. این گونه به شدت در معرض خطر انقراض قرار دارد و بومی جنوب شرقی استرالیا است.

طبقه‌بندی (Taxonomy)

محل قرارگیری قورباغه درختی زرد خالدار در زیرخانواده Pelodryadinae نامشخص (incertae sedis) است و قرارگیری موقت آن در جنس Litoria با علامت نقل قول در نام جنس نشان داده شده است. پیش‌بینی می‌شود که این گونه، همراه با سایر اعضای مجموعه گونه‌ای سابق Litoria aurea، در نهایت به جنس Ranoidea بازگردانده شود.

توصیف ظاهری

قورباغه درختی زرد خالدار با نوارهای کرم‌رنگ روی ران‌هایش متمایز می‌شود. رنگ کلی بدن آن سبز روشن است و لکه‌های تیره تا سیاه آن با نواحی برنزی برجسته شده‌اند. انگشتان پا کاملاً پرده‌دار هستند.

پراکندگی و زیستگاه

این گونه به منطقه بیورژنیک تبلندز نیوانگلند در جنوب شرقی استرالیا محدود است. قورباغه درختی زرد خالدار، آبگیرهای دائمی را ترجیح می‌دهد و زیستگاه‌های طبیعی آن شامل چمنزارهای معتدل، رودخانه‌ها، رودخانه‌های متناوب، باتلاق‌ها، دریاچه‌های آب شیرین، دریاچه‌های آب شیرین متناوب، تالاب‌های آب شیرین، تالاب‌های آب شیرین متناوب و برکه‌ها می‌شود.

حفاظت و وضعیت بقا

از سال 1980 هیچ گزارشی از مشاهده این گونه ثبت نشده بود و تا سال 2004، این گونه به احتمال زیاد منقرض شده در نظر گرفته می‌شد. دلایل کاهش شدید جمعیت آن نامشخص است، اما بیماری قارچی chytridiomycosis نقش مهمی در این کاهش ایفا کرده است. با این حال، در اواخر سال 2009، لوک پیرس، دانشمند میدانی شیلات نیو ساوت ولز، جمعیتی زنده از این قورباغه‌ها را کشف کرد. دانشمندان به سرعت برای ایجاد یک کلونی کوچک "بیمه" اقدام کردند. پس از مدت کوتاهی، کلونی وحشی به دلیل دو سیل متوالی و شیوع قارچ کیترید از بین رفت. پس از یک برنامه پرورش در باغ وحش تارونگای سیدنی، در اوایل سال 2018، کلونی‌ای از قورباغه‌های زنگوله‌ای زرد خالدار در مکانی مخفی در مناطق تبلندز جنوبی نیو ساوت ولز رهاسازی شدند.