ورثینگ، شهری با وضعیت بورو در شهرستان وست ساسکس انگلستان، دارای ۲۱۲ ساختمان ثبتشده است. این شهر در اوایل قرن نوزدهم بهعنوان یک تفریگاه ساحلی رشد کرد و تحت تأثیر رشد برایتون، به شهری آرام با تعداد زیادی ساختمان ویکتوریایی تبدیل شد.
با توسعه مسکونی در قرن بیستم، روستاهای اطراف جذب ورثینگ شدند و خانهها، کلیساها و عمارتهای قدیمی بخشی از این بورو گردیدند. قانون برنامهریزی شهری و روستایی ۱۹۴۷، مفهومی را معرفی کرد که ساختمانهای با ارزش معماری و تاریخی را ثبت میکرد. شورای بورو ورثینگ در آن زمان ۹۰ ساختمان را نامز کرد.
تاریخ ثبت ساختمانها و حفظ میراث در ورثینگ
ورثینگ از یک روستای ماهیگیری به یک تفریگاه ساحلی در اوایل قرن نوزدهم تبدیل شد. این رشد تحت تأثیر حمایت سلطنتی، تأثیر مثبت برایتون، آبوهوای عالی و ارتباطات جادهای جدید به لندن بود.
تا قبل از تصویب قانون ۱۹۴۷، سیستم رسمی برای حفظ ساختمانهای با اهمیت تاریخی وجود نداشت. گسترش سریع شهر از اواخر قرن نوزدهم به بعد، باعث فرسایش شهری در مرکز قدیمی شهر شد و تقاضا برای تخریب ساختمانهای «منسوخ و متروک» افزایش یافت.
ساختمانهای ثبتشده تخریبشده
برخی از ساختمانهای ثبتشده که تخریب شدهاند شامل خانه قدیمی کشیش در برودواتر، خانه اصلی کلیسای وست تارینگ، بیشتر خانههای خیریه هامفریز، تئاتر رویال قدیمی و کلبه مجاور آن هستند.
جاذبههای معماری
بسیاری از ساختمانهای ثبتشده ورثینگ را خانهها و ساختمانهای تجاری تشکیل میدهند. همچنین چندین کلیسا و سازههای دیگری مانند یک چراغبرق آهنی مزین، یک کیوسک تلفن K6 و یک مجسمه برنزین از الیزابت فرینک در این فهرست قرار دارند.