خط ۶ متروی پکن
خط ۶ متروی پکن یک خط تندرو است که از جینآنچیائو در منطقه شیجینگشان تا لوچنگ در منطقه تونگژو امتداد دارد. این خط به مناطق مسکونی مهمی مانند چانگینگ، چائوچینگ و دینگفوژوانگ و همچنین مناطق تجاری کلیدی مانند خیابان مالی، سیبیدی پکن و مرکز اداری فرعی در تونگژو خدماترسانی میکند.
خط ۶ با طول ۵۷.۴ کیلومتر، دومین خط طولانی متروی پکن است و سفر از یک سر تا دیگری آن حدود ۱ ساعت و ۲۵ دقیقه طول میکشد. قطارهای این خط از نوع B با ۸ واگن هستند و ظرفیت حمل ۱۹۶۰ نفر را دارند.
یکی از ویژگیهای بارز خط ۶، ایستگاه دونگسی است که با عمق ۳۸ متر، عمیقترین ایستگاه در شبکه متروی پکن به شمار میرود. همچنین، این خط اولین خطی است که از کابل هوایی به جای ریل سوم برای تأمین برق استفاده میکند.
مسافران
خط ۶ ابتدا برای جابجایی ۷۰۰ هزار مسافر در روز طراحی شده بود، اما به دلیل عبور از مناطق پرجمعیت و موازی بودن با خط شلوغ ۱، این عدد زودتر از انتظار به ۱ میلیون مسافر در روز رسید. مقامات با افزودن قطارهای بیشتر و کاهش فاصله زمانی بین قطارها، تلاش کردند تا ازدحام را کاهش دهند.
توسعه خط ۶
ساخت خط ۶ در سه فاز انجام شد. فاز ۱ از هایدیان وولوجو تا کائوفانگ در سال ۲۰۱۲ به بهرهبرداری رسید. فاز ۲ که در سال ۲۰۱۴ افتتاح شد، خط را به سمت شرق تا تونگژو گسترش داد. فاز ۳ که در سال ۲۰۱۸ تکمیل شد، خط را به سمت غرب تا جینآنچیائو امتداد داد.
برنامهریزی برای توسعه آینده شامل امتداد جنوبی فاز ۲ از لوچنگ تا دونگشیاویینگنان است که انتظار میرود در سال ۲۰۲۵ افتتاح شود.