لیله موله، آسیاب کوچک کریستیانشاون
لیله موله (به معنای آسیاب کوچک) یک خانهموزه تاریخی در محله کریستیانشاونِ کپنهاگ دانمارک است. این بنا آخرین آسیاب بادی باقیمانده از دیوارهای دفاعی قدیمی این محله به شمار میرود. این آسیاب از نوع آسیابهای هلندی است که در سال ۱۷۸۳ بر روی یکی از باروها ساخته شد و جایگزین آسیاب چوبیِ سال ۱۶۶۹ گردید. در نهایت، این سازه در سال ۱۹۱۶ به یک خانه مسکونی خصوصی تغییر کاربری داد.
تا سال ۲۰۱۶، لیله موله در ساعات محدودی برای بازدید عموم باز بود. تمام وسایل و چیدمان خانه دقیقاً همانطور که در زمان سکونت بوده، دستنخورده باقی مانده بود. فضای این خانه، ترکیبی بهشدت متنوع و در عین حال بسیار نماینده سبک دوران خودش بود. با این حال، موزه ملی دانمارک در سال ۲۰۱۶ درِ این خانهموزه تاریخی را به روی بازدیدکنندگان بست.
تاریخچه
اولین آسیاب بادی
نخستین آسیاب این منطقه، یک آسیاب چوبی بود که در ۱۶۶۹ سر برآورد. این بنا یکی از آسیابهای متعددی بود که بر روی استحکامات دفاعی کپنهاگ ساخته شد. امروزه تنها آسیاب دیگری که از آن دوران باقی مانده، آسیاب واقع در قلعه کاستلت است. شهرهای مستحکم در زمان محاصره به تأمین امن منابع نیاز داشتند؛ از جمله آرد و غلات که حیاتیترین اقلام بودند. از سوی دیگر، قرارگیری روی باروها، شرایط بادِ مساعدی را برای چرخش پرههای آسیاب فراهم میکرد.
دومین آسیاب بادی
آسیاب قدیمی جای خود را به یک آسیاب هلندی داد که در ۱۷۸۳ بنا شد. در سال ۱۸۳۲، یک آسیاب بخارِ چهارطبقه به این مجتمع اضافه شد. این دو آسیاب با هم به عنوان یک کارخانه آرد عمل میکردند و آرد مورد نیاز شهروندان کپنهاگ را تأمین میکردند. در اواخر قرن نوزدهم، بخش بالایی آسیاب (کلاهک) جدا شد و مدتی ارتش از آن برای انباشت کاه استفاده کرد؛ کاهی که برای سربازخانههای مجاور به عنوان علوفه اسبها و همچنین پر کردن تشک سربازان لازم داشت. در سال ۱۹۰۹ نیز فعالیت آسیاب بخار متوقف شد.
تغییر کاربری به خانه مسکونی
در سال ۱۹۱۶، یک مهندس جوان به نام اینار فلاش-بوندگارد، آسیاب کوچک را خرید. او این مکان را به خانهای برای خود و همسرش و همچنین یک کارخانه کوچک به نام دیاف (DIAF - کارخانه ابزار و دستگاههای دانمارکی) تبدیل کرد. زوج فلاش-بوندگارد، خانهای با سبکی بهشدت متنوع در پایه هشتضلعیِ پنجطبقهِ آسیاب دایر کردند. کارخانه نیز در ساختمان آسیاب بخار و یک انبار که اکنون در طرف دیگر خیابان وُلگاد کریستیانشاون تخریب شده، مستقر بود.
موزه امروز
اینار فلاش-بوندگارد در ۱۹۴۹ و همسرش در ۱۹۷۴ درگذشتند. اندکی پیش از مرگ، همسرش لیله موله را به موزه ملی دانمارک واگذار کرد. اکنون همهچیز دقیقاً همانطور که در زمان حیات این زوج بوده، سر جای خود ایستاده است.
با وجود اینکه لیله موله یک خانه معمولی نیست، اما از جهاتی ویژگیهای دوران خود را به نمایش میگذارد؛ فضایی که با سبکی رمانتیکِ ملی و در عین حال بهشدت شخصی و منحصربهفرد مبله و تزئین شده است.