کینفلیکس
رمان کینفلیکس (منتشرشده در ۱۹۷۶) اثر نویسنده آمریکایی، لیزا آلتر است. این اثر نخستین کتاب منتشرشده آلتر به شمار میرود که پیش از انتشار، تبلیغات و هیجانات بسیار گستردهای به دنبال داشت.
خلاصه داستان
رمان با تأملات درونماندگار شخصیت اصلی داستان، ویرجینیا «جینی» هال بابکاک بلیس آغاز میشود؛ زنی که برای مراقبت از مادر بیمارش هواپیما سوار شده و حالا به گذشتهاش میاندیشد. از اینجا به بعد، فصلهای تاریخدار با زاویه دید سومشخص، یکیدرمیان با خاطراتپردازیهای غیرخطی و زاویه دید اولشخص جینی交替 میشوند. این خاطرات دوران کودکی، نوجوانی، دانشجویی، ازدواج و فراتر از آن را در بر میگیرند.
انتشار
نخستین نسخه چاپی کتاب شامل ۳۰ هزار نسخه بود و بهعنوان انتخاب جایگزین «باشگاه کتاب ماه» معرفی شد. این رمان «موضوع هیجانزدهی رسانهایِ قابلتوجهی پیش از انتشار بود... و در جریانِ موفقیت کتاب ترس از پرواز اثر اریکا جونگ —سرود پرفروش او به بدنِ الکتریک— به پرواز درآمد.» این رمان بار دیگر ثابت میکند —اگر هنوز شکاکی باقی مانده باشد— که زنان نیز میتوانند همانقدر صریح و وقتی ژنهایشان صلاح بدانند، همانقدر بیپروا درباره کارکردهای فیزیکی بنویسند. این کتاب با قرار دادن یک قهرمان زن در همان موقعیتهایی که روزی تام جونز یا هولدن کالفیلد را پویا میساختند، ضربهای برای سبک پیکارسک وارد میکند. همچنین نشان میدهد که نگاهی به زندگی از نیمکتی که روزگاری «نیمکت زنانه» خوانده میشد، شکلی بهشدت شبیه به آن وجودِ متمرکز بر اندام تناسلی است که رماننویسان مرد چنین درازیباه آن را انحصار خود کرده بودند.
اقبال نقد و بررسی
دوریس لسینگ، برنده جایزه نوبل، درباره کینفلیکس نوشت که آلتر «استعدادی قوی، تند و اصیل» دارد.
مجله تایم آن را «پیشرویی سرگرمکننده و وفورمند در میان دهههای ۶۰ آشوبزده» نامید و خاطرنشان کرد که «بهعنوان یک کاریکاتور پرشور، کینفلیکس واقعاً الهامبخش است»؛ با این حال تأکید کرد که رمان «از عجیبوغریبهای کارتونی که دهانشان پر از لفاظیهای متورم است، لبریز است [و] متأسفانه، جینی [شخصیت اصلی] نیز به همان اندازه یکبعدی است.»
بیش از ۳۰ سال پس از انتشار، کاترین دیکمن نیز ضمن نقد خاطرات نویسنده در سال ۲۰۰۷، درباره کینفلیکس چنین نوشت: «رمانی هنجارشکن [که] به خاطر جلد جنجالی جلدش (پشت برهنه زن و حروف طلایی) و صحبتهای صریحش درباره نعوظ و روابط همجنسگرایانه زنانه، در دبیرستانِ ما بهشدت مد شده بود. مرور دوبارهی رمان ۳۰ سال بعد، نشان میدهد که بستهبندیِ کتاب، محتوای آن را کمارزش جلوه داده است: شناختهشدهترین کتاب آلتر، قصهای بامزه از بلوغ است که در آن قهرمان داستان با زبانی تند و تیز، در بحران هویت سرگردان میشود؛ بحرانی که عمدتاً در پسزمینهای کلاسیک از فرهنگ مخالف جریان دارد.»