قربانیان ژوئیه به اعضای حزب خلق کرواسی گفته میشوند که در ۲۹ ژوئیه ۱۸۴۵ در جریان سرکوب خشن ارتش امپراتوری اتریش در میدان سنت مارک زاگرب کشته و زخمی شدند. این واقعه در پی اعتراض به تقلب در انتخابات محلی شهرستان زاگرب، پایتخت کرواسی، رخ داد.
در سال ۱۸۴۵، انتخابات محلی برای حکومت شهرستان زاگرب برگزار شد. نامزد حزب کروات-مجار با تقلب در رأیگیری پیروز اعلام شد. پس از اعلام نتایج، اعضای حزب خلق در میدان سنت مارک تجمع اعتراضآمیزی برگزار کردند و برندگان را به تقلب در انتخابات متهم نمودند. بان کرواسی، فرانتس هالر که از قومیت مجار بود، از ارتش اتریش خواست تا میدان را تخلیه کند.
در جریان مداخله ارتش، یکی از معترضان به نام میرکو بوگوویچ با شمشیر به افسری حمله کرد. سربازی برای دفاع از افسر به سوی بوگوویچ شلیک کرد. این شلیک باعث شد سایر سربازان تصور کنند دستور آتش صادر شده است. در نتیجه، ارتش به سوی جمعیت شلیک کرد. در نهایت، ۱۳ نفر کشته و ۲۷ نفر زخمی شدند. شش تن از زخمیها بعدها بر اثر جراحات جان باختند.
ده تن از قربانیان در گورستان سنت جرج (امروزه پارک قربانیان ژوئیه) به خاک سپرده شدند. تشییع جنازه آنها به اعتراضات سیاسی گستردهای تبدیل شد. این حادثه باعث استعفای بان هالر و جایگزینی او با اسقف یورای هاولیک شد.
در سال ۱۸۵۵، بر مزار قربانیان ژوئیه مجسمهای از یک شیر خوابیده نصب شد. در سال ۱۸۹۵، بقایای قربانیان به گورستان جدید زاگرب، میروگوی، منتقل گردید.
این واقعه تنشهای موجود بین کرواتهای حامی جنبش ایلیری (خواهان احیای پادشاهی متحد کرواسی) و کرواتهای مجار (حامیان روابط نزدیکتر با مجارستان) را آشکار ساخت. در سالهای بعد، کرواسی امتیازاتی کسب کرد، از جمله جایگزینی زبان لاتین با زبان کرواسی به عنوان زبان رسمی کشور.