ژوائو ماریا نامی بود که به سه راهب غیرروحانی داده شد که در نیمه دوم قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم در جنوب برزیل فعال بودند. اگرچه دو نفر از آنها در ابتدا نامهای دیگری داشتند و سومين نفر پس از مرگش به این نام خوانده شد، اما همه آنها به عنوان سياحان زاهد و مبلغان مذهبی شناخته میشدند که با گیاهان شفا میدادند.
اولین ژوائو ماریا، ژوائو ماریا دا آگوستینی، در پیدمونت ایتالیا متولد شد. او پس از ترک حوزه علمیه در رم، به آمریکای جنوبی سفر کرد و به عنوان درمانگر و مشاور در برزیل مشهور شد. او در غاری نزدیک لاپا زندگی میکرد و به مردم محلی خدمات مذهبی و درمانی ارائه میداد.
ژوائو ماریا د ژسوس، دومین فرد، با ریش بلند سفید و سبک زندگی مشابه آگوستینی ظاهر شد. او به دلیل درمانهای معجزهآسایش مشهور بود و پیروانش معتقد بودند که اشیا و مکانهایی که او لمس میکرد مقدس میشدند.
ژوزه ماریا د سانتو آگوستینيو، سومین فرد، رهبر مذهبی شورشیان در جنگ کونتهستادو بود. او پس از کشته شدن در نبرد، توسط پیروانش به عنوان قدیس گرامی داشته شد.
«هر که نتواند کتاب طبیعت را بخواند، در نظر خدا بیسواد است.»
پارک ایالتی مونژه در لاپا، غاری را حفظ کرده که اولین راهب در آن زندگی میکرد و سالانه هزاران زائر از آن بازدید میکنند.