حمایتهای بینالمللی از ایران
پس از انقلاب اسلامی، ارتش ایران با چالشهای جدی مواجه شد. اعدام، زندانی و اخراج هزاران فرمانده و افسر به اتهام وفاداری به رژیم سابق، توان نظامی کشور را تضعیف کرد. در این شرایط، صدام حسین فرصت را برای حمله مناسب دید. ایران با تشکیل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (سپاه)، به مقابله با گروههای تجزیهطلب و سپس نیروهای عراقی پرداخت. سپاه از طریق محسن رفیقدوست، تسلیحات مورد نیاز را از کشورهای بلوک شرق مانند سوریه، لیبی، کره شمالی و حتی برخی کشورهای غربی خریداری کرد.
ارتش ایران نیز با پشتیبانی لجستیکی از کشورهای غربی، از جمله آمریکا و اسرائیل، به خرید مهمات و قطعات یدکی برای تجهیزات نظامی خود پرداخت. سوریه، لیبی و کره شمالی از نخستین تأمینکنندگان تسلیحات برای ایران بودند.
حمایتهای بینالمللی از عراق
عراق با پشتیبانی مالی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، به ویژه عربستان سعودی، کویت و امارات، توان مالی بالایی برای خرید تسلیحات داشت. شوروی، چین و فرانسه از مهمترین تأمینکنندگان تجهیزات نظامی برای عراق بودند. آمریکا نیز با فروش هلیکوپتر و پشتیبانی مخفیانه از طریق سیآیای، نقش قابل توجهی در تقویت توان نظامی عراق داشت.
علاوه بر این، کشورهای غربی مانند آلمان غربی و بریتانیا، فناوری دوگانهای را در اختیار عراق قرار دادند که به توسعه برنامه موشکی و دفاع راداری این کشور کمک کرد.