جنگلهای ملی هورن و منیستی
جنگلهای ملی هورن و منیستی، دو جنگل جداگانه در میشیگان هستند که در سال ۱۹۴۵ برای مدیریت اداری با هم ادغام شدند. این جنگلها شامل زمینهای عمومی، تالابها، دریاچهها و رودخانههای متعدد هستند و فرصتهای تفریحی، زیستگاه حیات وحش و منابعی برای صنایع محلی فراهم میکنند.
تاریخچه
جنگل ملی هورن در سال ۱۹۰۹ و جنگل ملی منیستی در سال ۱۹۳۸ تأسیس شدند. با وجود اینکه این دو جنگل مجاور هم نیستند، در سال ۱۹۴۵ به صورت اداری ادغام شدند. جنگل هورن حدود ۴۴.۸٪ و جنگل منیستی حدود ۵۵.۲٪ از مساحت کل را تشکیل میدهند.
جنگل ملی هورن به دلیل عوامل اکولوژیکی و زمینشناسی، مستعد آتشسوزیهای فصلی مکرر است. از جمله این عوامل میتوان به سلطه درخت کاج جک، خاک شنی و روشهای مدیریت جنگلهای کاج جک برای ایجاد زیستگاه پرنده کیرتلند واربلر اشاره کرد.
ویژگیها
جنگلهای هورن و منیستی دارای هزاران دریاچه و مایلها رودخانه و جویبارهای زلال هستند. رودخانههای معروف پر مارکت و او سبل فرصتهای عالی برای قایقرانی و ماهیگیری فراهم میکنند. همچنین، بیش از صدها کیلومتر مسیر پیادهروی در دسترس است.
این جنگلها برای کمپینگ بسیار محبوب هستند و نیازی به مجوز برای کمپینگ در کمپهای جنگلی نیست، اما برخی از آنها نیاز به پرداخت هزینه رزرو یا کمپینگ دارند. برای بریدن چوب، نیاز به مجوز چوببری است.
جنگل ملی منیستی
جنگل ملی منیستی در شمال غربی میشیگان قرار دارد و دارای زمینهای شنی و جنگلی است. این منطقه دارای دریاچههای متعدد و دسترسی به دریاچه میشیگان است و برای ماهیگیری، کمپینگ، قایقرانی، اسنوموبیلسواری، اسکی کراسکانتری و شکار محبوب است.
منطقه حفاظتشده نوردهاوس دونز
منطقه حفاظتشده نوردهاوس دونز در بخش منیستی، یکی از دو منطقه حفاظتشده در میشیگان است که دارای اکوسیستم گسترده تپههای شنی ساحلی است. این منطقه دارای تپههای شنی ۳۵۰۰ تا ۴۰۰۰ ساله و پوشش گیاهی متنوع است.