اچاماس منیس، ناوشکنی از کلاس ام، در جنگ جهانی اول در نیروی دریایی بریتانیا خدمت کرد. این کلاس، نسخهای بهبود یافته از کلاسهای قبلی بود و سرعت بالاتری داشت. منیس در ۱۹۱۵ به آب انداخته شد و به ناوگان دوازدهم ناوشکنها پیوست.
در نبرد یوتلاند در ۱۹۱۶، منیس به نبرد با ناوهای جنگی و ناوهای سبک آلمانی پرداخت، اما هیچ ضربهای وارد نکرد. این کشتی همچنین در جستجوی ناموفق برای یافتن کشتی زرهی همپشایر شرکت داشت که همراه با فیلد مارشال لرد کیچنر، وزیر جنگ بریتانیا، غرق شده بود.
طراحی و توسعه
منیس یکی از شانزده ناوشکن کلاس ام بود که در سپتامبر ۱۹۱۴ توسط دریاسالاری بریتانیا سفارش داده شد. این کلاس برای مقابله با ناوشکنهای سریع آلمانی طراحی شد، اما بعداً مشخص شد که چنین کشتیهایی وجود ندارند.
طول کشتی بین ۲۶۹ فوت (۸۲ متر) و ۲۷۵ فوت (۸۴ متر) بود، با عرض ۲۶ فوت (۷٫۹ متر) و پیشران ۱۰ فوت (۳ متر). جابجایی آن ۹۷۵ تن بود. قدرت کشتی توسط سه دیگ بخار یارو و توربینهای بخار براون-کورتیس تأمین میشد و حداکثر سرعت آن ۳۴ گره (۶۳ کیلومتر بر ساعت) بود.
تسلیحات
تسلیحات اصلی منیس شامل سه توپ QF 4 اینچی مارک IV بود. همچنین دو لوله اژدر دوقلو و دو توپ ضدهوایی 1 پاوندی پمپم داشت که بعداً با توپهای 2 پاوندی جایگزین شدند.
خدمت و بازنشستگی
منیس پس از جنگ به ذخیره منتقل شد و در ۱۹۲۱ فروخته شد. تفکیک آن از ۱۹۲۴ آغاز شد.