معرفی ناوچه لیچفیلد
ناوچه اچاماس لیچفیلد، یک کشتی جنگی رده چهارم با ۵۰ توپ بود که برای نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا ساخته شد. کار ساخت این کشتی در کارخانه کشتیسازی کینگ در شهر هارویچ و توسط جان بارنارد انجام گرفت. طراحی ناوچه بر اساس ابعاد تعیینشده در پیشنهادهای سال ۱۷۴۱ و مقررات ۱۷۱۹ صورت گرفت و سرانجام در ۲۶ ژوئن ۱۷۴۶ به آب انداخته شد. با این حال، این کشتی در ۲۸ نوامبر ۱۷۵۸ در سواحل بربرِ شمال آفریقا غرق شد.
تاریخچه خدمت
لیچفیلد برای جایگزینی ناوچه قبلیِ همنام خود ساخته شد؛ کشتی پیشین در سال ۱۷۴۴ از خدمت خارج و متلاشی شده بود و بخشی از چوبهای آن در ساخت این ناوچه جدید استفاده گردید. در ژوئن ۱۷۵۶ و در جریان جنگ هفتساله، لیچفیلد به فرماندهی کاپیتان متیو بارتون، توانست ناوچه فرانسوی آرکآنسیال (Arc-en-Ciel) را در نزدیکی لوئیزبورگِ نووا اسکوشا به غارت ببرد.
در نوامبر ۱۷۵۸، ناوچه لیچفیلد به اسکادرانی به فرماندهی کومودور آگوستوس کپل پیوست. مأموریت این ناوگان، انتقال نیروها به غرب آفریقا و تصرف جزیره گوره از دست فرانسویها بود. این کشتی در ۱۱ نوامبر ۱۷۵۸ به همراه چهار ناوچه بزرگتر و شش شناور کوچکتر، بندر کورکِ ایرلند را ترک کرد.
غرق شدن و اسارت
مسئولیت پیشقراولیِ ناوگان بر عهده لیچفیلد بود. در شامگاه روز شانزدهمِ دریانوردی، ناخدای کشتی موقعیت آنها را در فاصله دوری از ساحل تخمین زد. اما این محاسبه کاملاً اشتباه از آب درآمد؛ چرا که سپیدهدم روز بعد، ناوچه لیچفیلد در سواحل بربر به خشکی برخورد کرد.
به روایت ستوان سادرلند:
کشتی آسیب شدیدی دید و در طول روز متلاشی شد. از ۳۵۰ نفر خدمه، حدود ۲۲۰ نفر توانستند به ساحل برسند. آنها اسیر شده و به مدت ۱۸ ماه به بردگی گرفته شدند؛ تا اینکه در آوریل ۱۷۶۰ همراه با سایر اروپاییها آزاد شدند.