هروستراتوس: فیلمی پیشرو در سینمای تجربی
فیلم هروستراتوس (۱۹۶۷) به کارگردانی دان لوی، داستانی تاریک و تاملبرانگیز از شاعری جوان به نام مکس (با بازی مایکل گوتارد) را روایت میکند. مکس که از بیهدفی و ناشناخته بودن رنج میبرد، با فارسن (پیتر استفنز)، مدیر یک آژانس تبلیغاتی، قراردادی میبندد تا خودکشیاش را به یک رویداد رسانهای پرسروصدا تبدیل کند.
فارسن با استفاده از تکنیکهای تبلیغاتی، سعی در تبدیل خودکشی مکس به یک نمایش بزرگ دارد. او مکس را با کلیو (گابریلا لیکودی)، زنی جذاب که قرار است در این طرح به مکس کمک کند، آشنا میکند. فیلم با استفاده از تکنیکهای غیرخطی و مونتاژهای تاثیرگذار، مضامینی مانند مصرفگرایی، مرگ و شهرنشینی را بررسی میکند.
- فیلم از شعرخوانیهای آلن گینسبرگ و تصاویر تکاندهنده کشتار گاوها استفاده میکند.
- سکانسهای تکراری استریپتیز و تعامل مکس با فارسن و کلیو، لایههای عمیقتری از داستان را آشکار میسازند.
لوی با استفاده از تکنیکهای غیرمتعارف کارگردانی، سعی در ایجاد تاثیر احساسی عمیق بر مخاطب دارد.