زندگی و بستری هانا میلز
هانا میلز، زنی کواکر اهل لیدز در انگلستان بود که مرگش در سال ۱۷۹۰ در آسایشگاه روانی یورک، که امروز با نام بیمارستان بوثام پارک شناخته میشود، به یکی از نقاط عطف تاریخ مراقبت از بیماران روانی تبدیل شد.
میلز در ۱۵ مارس ۱۷۹۰، زمانی که بیوهای جوان بود، به دلیل وضعیتی که در آن زمان «ملانکولی» نامیده میشد، در آسایشگاه یورک پذیرش شد. امروز احتمالاً این وضعیت را افسردگی بالینی میدانیم.
خویشاوندان او از کواکرهای محلی یورک خواستند برای دیدارش اقدام کنند، اما مسئولان آسایشگاه اجازه ملاقات ندادند و گفتند او تحت درمان خصوصی است. چند هفته بعد، در ۲۹ آوریل ۱۷۹۰، هانا میلز در همان آسایشگاه جان باخت.
مرگی که نگاه جامعه را تغییر داد
این رویدادها جامعه کواکرها را بهشدت تکان داد. آنها که به کرامت انسانی و مراقبت اخلاقی باور داشتند، شیوههای رایج نگهداری از بیماران روانی را ناکافی و غیرانسانی دیدند.
در پی این نگرانیها، ویلیام تیوک برای ایجاد جایگزینی انسانیتر وارد عمل شد. نتیجه تلاش او افتتاح ریتریت یورک در سال ۱۷۹۶ بود؛ مرکزی که رویکرد درمان اخلاقی را در مراقبت از بیماری روانی پیش برد و بعدها به الگویی برای شیوههای پیشرو در سراسر جهان تبدیل شد.
دادههای کلیدی
- اهل لیدز، انگلستان
- پیرو آیین کواکر
- پذیرش در آسایشگاه یورک: ۱۵ مارس ۱۷۹۰
- مرگ در آسایشگاه یورک: ۲۹ آوریل ۱۷۹۰
- سال تولد: نامعلوم
داستان هانا میلز نشان میدهد که گاه یک مرگ فراموششده میتواند آغازگر تحولی بزرگ در نگاه جامعه به سلامت روان شود.