مفهوم ژئووِب (Geoweb) احتمالاً برای نخستین بار توسط دکتر چارلز هِرینگ در مقالهای برای وزارت دفاع آمریکا در سال ۱۹۹۴ معرفی شد. او پیشنهاد کرد که برای تعریف دامنه فیزیکی در زیرساختهای سایبری، نیاز به مرجعی سایبری-مکانی است که آدرسدهی اینترنتی و آدرسدهی سلسلهمراتبی مکانی را ترکیب کند.
ژئووِب با همگامسازی خودکار آدرسدهی شبکه، زمان و مکان مشخص میشود. این فناوری امکان سازماندهی خودکار تمام دادههای مرجع مکانی موجود در اینترنت را فراهم میکند.
با معرفی آیفون در سال ۲۰۰۷ و محبوبیت جیپیاس، علاقه به ژئووِب افزایش یافت. نقشههای آنلاین مانند گوگل مپس و اپناستریتمپ نیز نقش مهمی در آگاهیبخشی به اهمیت جغرافیا و مکان به عنوان ابزاری برای نمایهسازی اطلاعات ایفا کردهاند.
روشهای پیشرفته توسعه وب مانند Ajax نیز الهامبخش انتقال سیستمهای اطلاعات جغرافیایی (GIS) به وب شدهاند. بازیابی اطلاعات جغرافیایی (GIR) نیز به عنوان یک جامعه آکادمیک، به جنبههای فنی کمک به کاربران برای یافتن اطلاعات مکانی میپردازد.
برای دسترسی به اطلاعات از طریق برنامههای جغرافیایی، باید از طریق فرایندهای ژئوکدینگ یا ژئوپارسینگ، دادههای مختصات جغرافیایی ایجاد شوند. پس از آن، این مختصات باید به گونهای نمایهسازی شوند که کاربران بتوانند با محتوای غیرجغرافیایی تعامل داشته باشند.
گردهماییهای نیمهسالانه ژئووِب در نیویورک از سال ۲۰۱۰، صنعت نوپای ژئووِب را پوشش داده و ارتباط بین GIS، خدمات مبتنی بر مکان (LBS)، اینترنت اشیا و واقعیت افزوده را بررسی میکنند.