خنـرِسو خیمنس: پدر ترومپت کریول

Generoso Jiménez
📅 15 تیر 1405 📄 157 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

خنـرِسو خیمنس گارسیا (۱۹۱۷-۲۰۰۷) نوازنده ترومبون، رهبر ارکستر و تنظیم‌کننده کوبایی بود که با نام «توجو» شناخته می‌شد. او عضو ارکستر باندا خیگانتِه بنی موره و همکار نزدیک موسیقی‌دانانی مثل کاچائو بود. توجو با تأسیس ارکستر ریتمیکا و آلبوم‌های کلاسیک مثل «ترومبون ماژادرو» نقش مهمی در موسیقی کوبا ایفا کرد.

زندگی و آثار خنـرِسو خیمنس

خنـرِسو خیمنس گارسیا (۱۹۱۷-۲۰۰۷) با نام مستعار توجو، نوازنده ترومبون، رهبر ارکستر و تنظیم‌کننده کوبایی بود. او عضو ارکستر باندا خیگانتِه به رهبری بنی موره و همکار نزدیک موسیقی‌دانانی مثل کاچائو در صحنه دِسکارگا بود. نات چدیاک، تهیه‌کننده معروف، از او به عنوان پدر ترومبون کریول یاد کرده است.

در ۱۹۳۹، همراه با نوازندگانی مثل افراین لویولا و گیلبرتو لا روسا، ارکستر ریتمیکا را تأسیس کرد. پس از انقلاب ۱۹۵۹ کوبا، در این کشور ماند و آلبوم کلاسیک «ترومبون ماژادرو» (۱۹۶۵) را ضبط کرد. بعدها به دلیل اختلاف با حکومت، از موسیقی دور شد و به دستفروشی روی آورد.

در ۲۰۰۱ با آلبوم «خنـرِسو، چه عالی می‌نوازی» بازگشت و با ۲۷ نوازنده برجسته از جمله پاکیتو دی‌ریورا همکاری کرد. پس از نامزدی گرمی در ۲۰۰۳، به آمریکا مهاجرت کرد و به موسیقی ادامه داد. آخرین همکاری او در آلبوم «۹۰ میلاس» گلوریا استفان بود.

دیسکوگرافی

  • ۱۹۵۷: Ritmo (Kubaney)
  • ۱۹۶۰: El danzón con Generoso y su danzonera (Seeco)
  • ۱۹۶۵: El trombón majadero (Areito)
  • ۲۰۰۱: Generoso qué bueno toca usted (Pimienta)

جمع‌بندی

توجو با وجود فراز و نشیب‌های زندگی، از جمله دوری از موسیقی در دوره‌ای از حکومت کوبا، در نهایت به صحنه بازگشت و با آلبوم «خنـرِسو، چه عالی می‌نوازی» در ۲۰۰۱ و حضور در مراسم گرمی، میراث خود را به عنوان یکی از تأثیرگذارترین ترومپت‌نوازان کوبا تثبیت کرد. آخرین همکاری او در آلبوم «۹۰ میلاس» گلوریا استفان بود.