زندگی و فعالیتهای فرانک وربِر
فرانک نیکلاس وربِر (۲۷ مارس ۱۹۲۹ - ۱۹ مه ۲۰۰۷) مدیر استعداد یاب، صاحب رستوران و کارآفرین آمریکایی با ریشهی آلمانی بود. او بهویژه بهخاطر کشف و مدیریت گروه موسیقی کینگستون تریو در دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ شهرت یافت.
وربِر در کلن، آلمان، متولد شد اما در دوران کودکی بههمراه خانوادهاش برای گریز از رژیم نازی ابتدا به هلند و سپس به بلژیک مهاجرت کرد. پس از مرگ مادرش و آغاز جنگ جهانی دوم، او و پدرش در فرانسه ویشی دستگیر و زندانی شدند. آنها موفق به فرار شدند و پس از گذر از آفریقا، در سال ۱۹۴۱ به نیویورک رسیدند. پس از اقامت در فلوریدا و دنور، فرانک پس از فارغالتحصیلی به نیروی دریایی آمریکا پیوست.
پس از پایان خدمت، وربِر در سانفرانسیسکو ساکن شد و در مشاغل مختلفی از جمله عکاسی برای یونایتد پرس فعالیت کرد. در اوایل دهه ۱۹۵۰ بهعنوان مدیر صحنه در باشگاه شبانه هانگری آی زیر نظر انریکو باندوچی کار کرد. پس از چهار سال، بهعنوان نماینده مطبوعات مستقل فعالیت خود را آغاز نمود.
کینگستون تریو و موفقیتهای موسیقی
در سال ۱۹۵۷، وربِر گروه غیررسمی کالیپسونیانز به رهبری دیو گارد را در باشگاه کرکد پات مشاهده کرد و تصمیم گرفت با آنها همکاری کند. با تغییر اعضای گروه، کینگستون تریو با ترکیب دیو گارد، نیک رینولدز و باب شین شکل گرفت و وربِر بهعنوان مدیر و عضو چهارم عمل کرد. او گروه را حرفهای کرد و اجراهای صحنهای آنها را بهبود بخشید. گروه با قرارداد با کپیتال رکوردز به شهرت رسید و آلبومهای پرفروشی منتشر کرد.
وربِر همچنین گروههای دیگری مانند جورنِمن، وی فایو و سانز آو چمپلین را مدیریت کرد. او شرکت ترایدنت پروداکشنز را تأسیس و استودیوی ضبط کلمبوس استودیوز را در برج کلمبوس راهاندازی نمود. همچنین رستوران موفق ترایدنت را در سوسالیتو تأسیس کرد که بهعنوان مکانی برای گردهمایی موسیقیدانان راک شناخته میشد.
سالهای پایانی
در سال ۱۹۶۷، وربِر فعالیتهای موسیقی خود را کنار گذاشت و بر رستوران و سرمایهگذاریهای دیگر تمرکز کرد. در سال ۱۹۶۸، مأموران فدرال به خانهاش یورش بردند و ۲۵۸ پوند ماریجوانا کشف کردند. او از اتهام قاچاق تبرئه شد اما بهخاطر نگهداری و کشت ماریجوانا محکوم و به حبس کوتاهمدت محکوم شد. در سال ۱۹۷۴، بیشتر فعالیتهای خود در سانفرانسیسکو را کنار گذاشت و پس از اقامت کوتاه در هاوایی، در رانچی در سیلور سیتی، نیومکزیکو بازنشسته شد. او چند سال قبل از مرگ در سال ۲۰۰۷ سکته کرد و دو بار ازدواج کرده و پنج فرزند داشت.