چکیده
روش دوز ثابت (FDP)، که در سال ۱۹۹۲ توسط انجمن سمشناسی بریتانیا پیشنهاد شد، روشی کارآمد برای ارزیابی سمیت حاد خوراکی مواد است. این روش با استفاده از تعداد کمتری حیوان و کاهش درد و رنج آنها، نتایجی مشابه آزمایشهای قدیمیتر ارائه میدهد. به همین دلیل، سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) آن را به عنوان جایگزینی برای آزمایش LD50 پیشنهاد کرده است.
روش دوز ثابت (FDP)، که در سال ۱۹۹۲ توسط انجمن سمشناسی بریتانیا پیشنهاد شد، روشی نوین برای ارزیابی سمیت حاد خوراکی مواد است. این روش در مقایسه با آزمایش قدیمیتر که در سال ۱۹۲۷ توسعه یافت، نتایجی مشابه ارائه میدهد، اما با استفاده از تعداد کمتری حیوان و کاهش قابل توجه درد و رنج آنها.
به همین دلیل، سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) در سال ۱۹۹۲ این روش را به عنوان جایگزینی برای آزمایش LD50 در دستورالعمل آزمایشی ۴۲۰ خود پیشنهاد کرد. با این حال، سازمان غذا و دارو آمریکا (FDA) نیز در پاسخ به نگرانیهای مربوط به خشونت علیه حیوانات و محدودیتهای آزمایشهای حیوانی در ارتباط با انسان، شروع به تصویب جایگزینهای غیرحیوانی کرده است.
روش دوز ثابت گامی مهم در جهت اخلاقمداری و کارآمدی آزمایشهای سمشناسی است.
جمعبندی
روش دوز ثابت با کاهش استفاده از حیوانات و افزایش دقت نتایج، گامی مهم در جهت اخلاقمداری و کارآمدی آزمایشهای سمشناسی است. با وجود اینکه سازمانهایی مانند OECD از این روش حمایت میکنند، سازمان غذا و دارو آمریکا (FDA) نیز به سمت تصویب جایگزینهای غیرحیوانی حرکت کرده است تا نگرانیهای مربوط به خشونت علیه حیوانات و محدودیتهای آزمایشهای حیوانی در ارتباط با انسان را برطرف کند.
