6 مقاله
سم DKK-SP1 یک سم عصبی است که از عقرب چینی طلایی (Mesobuthus martensii) استخراج میشود. این سم با مسدود کردن کانالهای سدیم ولتاژدار Nav1.8، نقش مهمی در مکانیسمهای عصبی ایفا میکند. DKK-SP1 بخشی از خانواده سموم آلفا-مانند عقربها است و ساختار آن از ۶۶ اسید آمینه تشکیل شده که با چهار پل دیسولفیدی به هم متصل شدهاند.
روش دوز ثابت (FDP)، که در سال ۱۹۹۲ توسط انجمن سمشناسی بریتانیا پیشنهاد شد، روشی کارآمد برای ارزیابی سمیت حاد خوراکی مواد است. این روش با استفاده از تعداد کمتری حیوان و کاهش درد و رنج آنها، نتایجی مشابه آزمایشهای قدیمیتر ارائه میدهد. به همین دلیل، سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) آن را به عنوان جایگزینی برای آزمایش LD50 پیشنهاد کرده است.
نیتروفورازون (Furacin) یک آنتیبیوتیک موضعی از دسته نیتروفورانها است که برای درمان عفونتهای پوستی، زخمها و سوختگیها به کار میرفت. این دارو به دلیل خواص ضدباکتریایی علیه باکتریهای گرم مثبت و منفی و همچنین اثربخشی در درمان تریپانوزومیازیس شناخته شده است. با این حال، به دلیل نگرانیهای جدی در مورد سرطانزایی و جهشزایی، استفاده از آن در انسان در بسیاری از کشورها متوقف شده است.
پارالپیستوپسیس، سردهای از قارچهای متعلق به خانواده Tricholomataceae است که در سال 2012 برای طبقهبندی بهتر دو گونه سمی نادر ایجاد شد. این قارچها حاوی اسیدهای آکروملیک سمی هستند که میتوانند باعث فلج و تشنج شوند و شباهت ظاهری آنها به گونههای خوراکی، خطراتی را برای قارچشناسان آماتور ایجاد میکند.
زیارالانول (Zearalanol) به دو ترکیب شیمیایی آلفا-زیارالانول (زرانول) و بتا-زیارالانول (تالرال) اشاره دارد. این ترکیبات با زالالنول و زالالنولون نیز مرتبط هستند.
کائوسوس (Causus)، سردهای از افعیهای آفریقای جنوب صحرا، با وجود ظاهر ابتدایی، ویژگیهای بیولوژیکی و مولکولی منحصربهفردی دارد. این مارها که به مارهای شبزی معروفند، برخلاف بسیاری از افعیها، دارای مردمک گرد، فلسهای بزرگ سر و غدد سمی بلند هستند. رژیم غذایی آنها عمدتاً قورباغه است و تخمگذارند. با وجود سم، معمولاً خطر جدی برای انسان ندارند، اما نباید دستکم گرفته شوند.