کنت فردیناند فون تیزنهاوزن

زندگی‌نامه فردیناند فون تیزنهاوزن

کنت برند گِرگور فردیناند فون تیزنهاوزن، با نام روسی فئودور ایوانوویچ فون تیزن‌گاوزن، در ۱ ژوئن ۱۷۸۲ در رِوال، تالین امروزی، زاده شد و در ۲ دسامبر ۱۸۰۵ در نبرد استرلیتز جان باخت. او نجیب‌زاده و افسر ارتش روسیه بود و ریشه‌اش به اشراف آلمانی بالتیک بازمی‌گشت.

تبار و خانواده

خاندان تیزنهاوزن از شاخه‌های کهن اشراف آلمانی بالتیک بود که در جریان جنگ‌های صلیبی بالتیک، در نیمه نخست سده دوازدهم میلادی در لیوونی ساکن شدند. این خاندان به‌مرور به یکی از ثروتمندترین و سرشناس‌ترین دودمان‌های اشرافی منطقه تبدیل شد.

فردیناند پسر کنت هانس هاینریش فون تیزنهاوزن و همسرش کاترین، زاده‌شده با عنوان شاهدخت فون شتاکلبرگ، بود. او با شاهدخت الیزابت گولنیشچف-کوتوزوف، دختر ژنرال پرنس میخائیل کوتوزوف، قهرمان روسیه در جنگ‌های ناپلئونی، ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دو دختر بود: کاترین، که بعدها ندیمه دربار امپراتوری روسیه شد، و دوروتئا، که در آینده همسر کنت شارل لویی دو فیکلمون شد.

خدمت نظامی و مرگ در استرلیتز

فردیناند راه خدمت نظامی را پیش گرفت. او زیر فرمان پدرزنش جنگید و سرانجام به آجودانی امپراتور الکساندر یکم روسیه رسید. در نبرد استرلیتز به‌شدت زخمی شد و در حالی که پرچم را در دست داشت، از پای درآمد.

گفته می‌شود ناپلئون، هنگامی که از کنار کنت زخمی عبور می‌کرد، گفت: «چه مرگ باشکوهی!» پس از زخمی شدن، فردیناند را به مسافرخانه خانواده مالیک در اشتراسندورف نزدیک میدان نبرد بردند؛ جایی که امروزه سیلنیچنا نام دارد و بخشی از شهرداری ژاروشیتسه در جمهوری چک است. او از زخم‌هایش جان سالم به در نبرد.

فردیناند نخست در باغ همان مسافرخانه به خاک سپرده شد، سپس پیکرش نبش‌قبر و به املاک خانوادگی‌اش در رِوال منتقل شد. به یاد او، ستون یادبودی از مرمر در کلیسای جامع لوتری مریم مقدس رِوال برپا کردند.

بازتاب ادبی

شخصیت آندری بالکونسکی در رمان جنگ و صلح لئو تولستوی از سرنوشت فردیناند فون تیزنهاوزن الهام گرفته است؛ مرگی که در روایت تولستوی، به نمادی از نجابت، شجاعت و تراژدی جنگ بدل می‌شود.

برای مطالعه بیشتر

• تاتیانا دو مترنیخ، دی اشتروگانوف‌ها. سلسله‌ای بدون تاج، مونیخ، کراوس
• آلفونس کلاری-آلدرینگن، داستان‌های یک اتریشی پیر، فرانکفورت، اول‌اشتاین، ۱۹۷۷