17 مقاله — صفحه 1 از 2
متیو آگاستوس زیمرمن جونیور، روحانی نظامی بازنشسته ارتش آمریکا و نخستین آفریقاییآمریکایی است که ریاست اداره روحانیون ارتش ایالات متحده را بر عهده گرفت.
تامان گورونگ، سرباز گورکای نپالی ارتش هند، در ۲۰سالگی و در جریان جنگ جهانی دوم نشان ویکتوریا کراس را دریافت کرد؛ بالاترین نشان شجاعت نیروهای بریتانیا و کشورهای مشترکالمنافع.
فردیناند فون تیزنهاوزن، اشرافزاده روسی تبار آلمانی بالتیک، داماد ژنرال کوتوزوف و آجودان الکساندر یکم بود؛ مرگ او در نبرد استرلیتز الهامبخش شخصیت آندری بالکونسکی در جنگ و صلح شد.
ویلیام اچ. ویذینگتون، افسر ارتش اتحادیه در جنگ داخلی آمریکا، در نبرد بولران زخمی و اسیر شد و بعدها بهخاطر شجاعتش مدال افتخار گرفت. او پس از جنگ وارد صنعت کشاورزی و سیاست میشیگان شد.
توماس لاسون، پزشک نظامی آمریکایی، بیش از ۲۴ سال جراح کل ارتش ایالات متحده بود. او در جنگهای مهم قرن نوزدهم خدمت کرد و با اصلاح ساختار پزشکی ارتش، جایگاه جراحان و انتشار آمار پزشکی را ارتقا داد.
ویکتور فئودوروویچ وینبرگ، فرمانده لشکر ارتش امپراتوری روسیه، در سرکوب قیام ۱۸۶۳ لهستان و جنگ روسیه و عثمانی حضور داشت. تاریخ مرگ او در منابع موجود ثبت نشده است.
فرانسیس ویلیام فارل، سپهبد ارتش آمریکا، از فرماندهان لشکر هوابرد ۸۲، سپاه پنجم و ارتش هفتم بود و در جنگ جهانی دوم، کره و آموزش نظامی نقش داشت.
بیم بهادور دیوان، هاویلدار ارتش هند و فرمانده بخش پیشتاز در نبرد خلوبار جنوب، در عملیات ویجای دلاورانه جنگید و پس از شهادت نشان ویر چاکرا گرفت.
پیوتر بریانسکیخ فرمانده نظامی شوروی بود که از ارتش امپراتوری روسیه به بلشویکها پیوست، در جنگ داخلی برآمد و در پاکسازی بزرگ اعدام شد.
دانیل اس. ینچسکی، سرتیپ گارد ملی هوایی ویسکانسین، رئیس ستاد این یگان و فرمانده پیشین بال سوخترسانی هوایی ۱۲۸ است. او دانشآموخته آکادمی نیروی هوایی ایالات متحده است.
اندرو هانتر هلمز، افسر ارتش آمریکا، در جنگ ۱۸۱۲ از سروان به سرگرد ارتقا یافت. او در نبرد لانگوودز پیروز شد، اما در حمله به قلعه ماکیناک کشته شد؛ نامش بر شهرستانی در اوهایو و شهری در میسیسیپی ماند.
ویلیام دی. وود، افسر ارتش اتحادیه در جنگ داخلی آمریکا، از خدمت در نیروی شبهنظامی میزوری آغاز کرد و با فرماندهی هنگ ۱۱ سوارهنظام داوطلب، به سرتیپ افتخاری رسید.
