کتابخانههای کلبه ایمان
کتابخانههای کلبه ایمان شبکهای از کتابخانهها بودند که در دهههای ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ در کارولینای جنوبی و جورجیا تأسیس شدند. هدف اصلی آنها ارائه خدمات کتابخانهای به آمریکاییهای آفریقاییتبار بود که به دلیل قوانین تفکیک نژادی از کتابخانههای عمومی محروم بودند.
تاریخچه
این کتابخانهها توسط ویلی لی بافینگتون، کارگر سفیدپوست کارخانه، و یوریا سیمپکینز، معلم سیاهپوست، تأسیس شدند. بافینگتون پس از مشاهده کمبود کتاب در مدرسهای برای دانشآموزان سیاهپوست، کمپین نامهنگاری برای جمعآوری کتاب از کلیساها را آغاز کرد. با جمعآوری کتابهای بیش از حد نیاز مدرسه، آنها تصمیم به ساخت کتابخانهای مستقل گرفتند.
اولین کتابخانه در سال ۱۹۳۲ در شهرستان سالودا با نام «لیزی کون» به یاد مادر بافینگتون افتتاح شد. این ساختمان کوچک چوبی با مبلمانی ساده و چراغهای نفتی، نمادی از امید و تلاش جمعی شد. نام «کلبه ایمان» از سخنان یکی از اعضای جامعه در مراسم افتتاح گرفته شد که گفت: «ما پول نداشتیم، فقط ایمان داشتیم.»
تبلیغات و گسترش
پروژه سیمپکینز و بافینگتون از طریق نشریاتی مانند Southern Workman و بعدها Reader's Digest و Saturday Evening Post در سراسر کارولینای جنوبی و جورجیا گسترش یافت. بافینگتون با حضور در برنامههای رادیویی مانند Hobby Lobby، کمکهای مالی قابل توجهی برای ساخت کتابخانهها جمعآوری کرد.
پروژهها در کارولینای جنوبی و جورجیا
در کارولینای جنوبی، اداره پیشرفت کار (WPA) بین سالهای ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۳ خدمات کتابخانهای ارائه میکرد، اما بیشتر این خدمات به سفیدپوستان اختصاص داشت. در همین دوره، کتابخانههای کلبه ایمان خدمات بیشتری به جمعیت سیاهپوست ارائه میکردند. در جورجیا، بافینگتون با همکاری رابرت کازینز، مدیر آموزش سیاهپوستان، جوامعی را شناسایی کرد که نیاز به کتابخانه داشتند. مدرسه کتابخانهداری دانشگاه آتلانتا نیز در سازماندهی مجموعههای کتاب نقش داشت.
جمعبندی
با ادغام مدارس در دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ و پایان تفکیک نژادی در کتابخانههای عمومی، کتابخانههای کلبه ایمان تدریجاً کاهش یافتند. با این حال، میراث آنها همچنان پابرجاست. سه ساختمان باقیمانده از این کتابخانهها در کارولینای جنوبی وجود دارد که یکی از آنها در سنکا به موزه تاریخ آفریقاییآمریکاییها تبدیل شده است.