معرفی
سر ادوارد باترزبی بیلی (۱ ژوئیه ۱۸۸۱–۱۹ مارس ۱۹۶۵)، زمینشناس انگلیسی، عضو انجمن سلطنتی (FRS)، عضو انجمن سلطنتی ادینبرو (FRSE)، دارنده نشان صلیب نظامی و عنوان افتخاری دکترای حقوق بود. او در کنار فعالیتهای دانشگاهی، سالها در مدیریت علمی بریتانیا نقش داشت و بهخاطر خدماتش نشانهای مهمی دریافت کرد.
زندگی و تحصیل
بیلی پسر دکتر جیمز باترزبی بیلی و لوئیز فلورنس کار بود و در ماردن، کنت، به دنیا آمد. او در دبیرستان کندال و سپس در کالج کلیر، دانشگاه کمبریج، تحصیل کرد.
در کمبریج، بیلی در هر دو بخش آزمون علوم طبیعی تریپاس رتبه ممتاز گرفت. او در دوران دانشجویی مدال بوکس در دسته سنگینوزن را هم از آن خود کرد.
از ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۹، او بهعنوان ستوان در توپخانه ثابت سلطنتی خدمت کرد و دو بار مجروح شد. این زخمها باعث شد بینایی چشم چپ و بخش زیادی از کارکرد دست چپ خود را از دست بدهد. بیلی در ۱۹۱۶ نشان صلیب نظامی را دریافت کرد و در ۱۹۱۹ نشان نظامی کروا دو گر فرانسه با نخل به او اهدا شد. او همچنین نشان شوالیه لژیون دونور را دریافت کرد.
مسیر علمی و حرفهای
بیلی از ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۷ نایبرئیس انجمن سلطنتی ادینبرو بود. سپس از ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۷ کرسی زمینشناسی دانشگاه گلاسگو را بر عهده داشت؛ جانشین او سر آرتور الایجا ترومن بود که از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۶ این کرسی را اداره کرد.
از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۵، بیلی مدیر سازمان پیمایش زمینشناسی بریتانیا بود. این جایگاه، او را به یکی از چهرههای اثرگذار در سازماندهی پژوهشهای زمینشناسی بریتانیا تبدیل کرد.
او خداناباور بود و در بیمارستان میدلسکس لندن درگذشت. پیکرش در کرماتوریوم گولدرز گرین به خاکستر سپرده شد.
خانواده
نخستین همسر بیلی، آلیس میسن، در سال ۱۹۵۶ درگذشت. او در سال ۱۹۶۲ با مری ام. دبلیو. یانگ ازدواج کرد.
افتخارات و نشانها
بیلی در سال ۱۹۳۰ به عضویت انجمن سلطنتی انتخاب شد. در سال ۱۹۴۳، مدال سلطنتی انجمن سلطنتی را دریافت کرد و پنج سال بعد، در ۱۹۴۸، مدال ولاستون انجمن زمینشناسی به او اهدا شد.
- عضو خارجی فرهنگستانهای ملی بلژیک، هند، نروژ، سوئیس و ایالات متحده
- دریافتکننده مدال سلطنتی در سال ۱۹۴۳
- دریافتکننده مدال ولاستون در سال ۱۹۴۸
- دریافت لقب شوالیه در فهرست افتخارات سال نو ۱۹۴۵ و اعطای رسمی آن از سوی پادشاه در ۱۳ فوریه همان سال
جایگاه علمی
ادوارد باترزبی بیلی را میتوان یکی از چهرههای مهم زمینشناسی بریتانیا در قرن بیستم دانست. مسیر او از کمبریج تا دانشگاه گلاسگو و سپس سازمان پیمایش زمینشناسی بریتانیا، نشان میدهد که او هم در آموزش، هم در پژوهش و هم در مدیریت علمی نقشآفرینی جدی داشت.