سنگ حکیم

سنگ حکیم: شعری از قرن چهاردهم سوئد

سنگ حکیم (Den vises sten) شعری سوئدی از قرن چهاردهم است که در نسخه خطی UUB C 391، مربوط به سال ۱۳۷۹، یافت شده است. این شعر با ساختار پیچیده و منحصربه‌فرد خود در ادبیات قرون وسطی سوئد، شامل دوازده قطعه با سیزده بیت در هر قطعه است. قافیه‌بندی آن به شکل AABCCBDEDEFFE است و بیشتر ابیات دارای چهار تکیه هستند، در حالی که برخی ابیات با سه تکیه و قافیه مؤنث سروده شده‌اند.

این شعر داستان سنگی شگفت‌انگیز را روایت می‌کند که توانایی اعطای حکمت، قدرت و حتی درمان بیماری‌های صعب‌العلاج مانند نابینایی و کرگی را دارد. همچنین، این سنگ می‌تواند مردگان را زنده کند. شاعر تأکید ویژه‌ای بر محافظت از این سنگ توسط حکیم یا دانشمند در برابر دشمنان دارد. سنگ در این شعر نمادی از عشق الهی و رستگاری است که می‌تواند به انسان عطا شود.

استفن میچل معتقد است این شعر نشان‌دهنده ارتباط سوئد قرن چهاردهم با جریان‌های عرفانی مسیحی و کیمیاگری در قاره اروپا است.

این اثر در محیط صومعه وادستنا و توسط راهبی به نام استورکاروس تورگیلی نگاشته شده و یکی از دو شعر سوئدی است که در همان قرن سروده و حفظ شده است.