دِب روی دانشمند کانادایی، استاد رسمی امآیتی و مدیر مرکز ارتباط سازنده امآیتی است. کار او در مرز مشترک هوش مصنوعی، روانشناسی شناختی، رسانه و رفتار اجتماعی قرار میگیرد و او را به یکی از چهرههای شناختهشده پژوهش درباره زبان، بازیها و پویاییهای اجتماعی تبدیل کرده است.
درباره دِب روی
روی کارشناسی مهندسی کامپیوتر را از دانشگاه واترلو و دکترای هنر و علوم رسانهای را از امآیتی دریافت کرد. او پیشتر مدیر اجرایی آزمایشگاه رسانه امآیتی بود و گروه ماشینهای شناختی و آزمایشگاه ماشینهای اجتماعی را نیز هدایت کرد.
تحصیلات و مسیر دانشگاهی
مسیر علمی دِب روی از مهندسی کامپیوتر آغاز شد، اما خیلی زود به پرسشهای عمیقتری درباره یادگیری، زبان و تعامل انسان با فناوری گسترش یافت. امروز او در امآیتی هم در جایگاه دانشگاهی فعالیت میکند و هم پروژههایی را رهبری میکند که فناوری را به مسئلههای اجتماعی پیوند میزند.
حوزههای پژوهشی
پژوهشهای روی بر زبان، بازیها و پویاییهای اجتماعی در تقاطع هوش مصنوعی و روانشناسی شناختی متمرکز است. او نویسنده بیش از ۱۵۰ مقاله علمی در زمینههای یادگیری ماشین، مدلسازی شناختی و تعامل انسان و ماشین است.
یکی از شناختهشدهترین کارهای او سخنرانیاش در تِد با عنوان زایش یک واژه است؛ کاری که بر پایه پروژه خانه گفتار انسانی انجام شد و بین سالهای ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹ رشد زبان را در محیط طبیعی خانه دنبال کرد. این سخنرانی بیش از ۲.۸ میلیون بار دیده شده است.
کارآفرینی و نقش در صنعت رسانه
دِب روی در سال ۲۰۰۸ بلوفین لبز را همبنیانگذاری کرد و نخستین مدیرعامل آن بود. این شرکت در حوزه تحلیل دادههای اجتماعیِ تلویزیون فعالیت میکرد و مجله MIT Technology Review در سال ۲۰۱۲ آن را یکی از ۵۰ شرکت نوآور سال معرفی کرد.
در سال ۲۰۱۳، توییتر بلوفین لبز را خرید و روی تا سال ۲۰۱۷ بهعنوان دانشمند ارشد رسانه توییتر فعالیت کرد. او همچنین همبنیانگذار و رئیس هیئتمدیره کورتیکو است؛ شرکت فناوری رسانهای غیرانتفاعی که شبکه صداهای محلی آن با هدف تقویت گفتوگوی عمومی سازنده میان شکافهای سیاسی و فرهنگی شکل گرفته است.
آزمایشگاه ماشینهای اجتماعی
آزمایشگاه ماشینهای اجتماعی در سال ۲۰۱۴ با سرمایهای ۱۰ میلیون دلاری از سوی توییتر برای دورهای پنجساله آغاز به کار کرد. این توافق به آزمایشگاه امکان دسترسی به تمام دادههای تاریخی توییتر و جریان کامل توییتهای لحظهای را داد.
هدف این آزمایشگاه ساخت پلتفرمهایی تازه برای افراد و نهادهاست تا مسائل فوری اجتماعی را شناسایی کنند، درباره آنها گفتوگو کنند و برای حلشان اقدام کنند.
پژوهش درباره گسترش اخبار درست و نادرست
در سال ۲۰۱۸، سروش وثوقی، دِب روی و سینان ارال مقالهای با عنوان «گسترش خبرهای درست و نادرست در فضای آنلاین» را در مجله ساینس منتشر کردند. این پژوهش حدود ۱۲۶ هزار مطلب خبری را بررسی کرد که حدود ۳ میلیون کاربر بیش از ۴.۵ میلیون بار در توییتر منتشر کرده بودند.
یافته اصلی پژوهش این بود که خبرهای نادرست در همه دستههای اطلاعاتی، بهمراتب دورتر، سریعتر، عمیقتر و گستردهتر از حقیقت منتشر شدند؛ این الگو در اخبار سیاسی نادرست از اخبار نادرست درباره تروریسم، بلایای طبیعی، علم، افسانههای شهری یا اطلاعات مالی هم پررنگتر بود.
این پژوهش همچنین نشان داد برخلاف باور رایج، رباتها انتشار خبرهای درست و نادرست را با سرعتی یکسان بیشتر میکردند. به بیان ساده، گسترش بیشتر خبرهای نادرست بیشتر به رفتار کاربران انسانی مربوط بود تا رباتها.
برای مطالعه بیشتر
- پروژه خانه گفتار انسانی
- آزمایشگاه ماشینهای اجتماعی
- شبکه صداهای محلی کورتیکو